Noviembre - Melocos

Paroles de la chanson Noviembre:

Yo no me hago a la idea

De que en los pasos que de

Tu ya no estarás

Y las maletas se llenan

Y cada esquina en la casa preguntará

Por qué te fuiste

Sin despedirte…

Arden los libros

Paredes que huyen de mi

Y el espejo se ha quedado hueco

Abres la puerta sin mas

Tu sombra se va

Dibujando en el recuerdo

Ahora que el otoño nos parece decir

Que debemos escuchar al tiempo

Solo oigo silencio

Y cuando llegue noviembre

Esta canción me dirá que no volverás

Y con la luz de diciembre

Empezaré a comprender

Que era solo un paso más

Para terminar lo que sin querer

Se rompió al estirar

Solo estas en cuarentena

Minutos que solo saben mirar atrás

Colmillos de luna llena

Para morder un pasado que sabe igual

Fue tan difícil

No darnos cuenta…

Arden los discos

Guitarras que huyen de mi

Yo me siento como un extranjero

La puerta se cerrará

Tu imagen será

Antídoto y también veneno

Ahora que me miras sin saber que decir

Yo te juro que echaré de menos

Tanto nuestros silencios…

Y cuando llegue noviembre

Esta canción me dirá que no volverás

Y con la luz de diciembre

Empezaré a comprender

Que era solo un paso más

Para terminar lo que sin querer

Se rompió al estirar

Paroles de la chanson november:

ik kom er niet uit

Dat in de stappen die van

je zult niet langer zijn

En de koffers zijn gevuld

En elke hoek in huis zal erom vragen

Omdat je wegging

Zonder afscheid te nemen...

de boeken branden

Muren die voor mij wegvluchten

En de spiegel is hol geworden

Je opent de deur zonder meer

je schaduw is weg

tekenen in het geheugen

Nu de herfst ons lijkt te vertellen

Waar moeten we op dat moment naar luisteren?

Ik hoor alleen stilte

En als november komt

Dit lied zal me vertellen dat je niet meer terugkomt

En met het licht van december

Ik zal het beginnen te begrijpen

Dat het nog maar een stap was

Om af te maken wat onbedoeld

Het brak bij het uitrekken

je zit gewoon in quarantaine

Minuten die alleen maar terug kunnen kijken

volle maan hoektanden

Bijten in een verleden dat hetzelfde smaakt

het was zo moeilijk

Niet beseffend...

de schijven branden

Gitaren die van me wegvluchten

Ik voel me een buitenlander

de deur zal sluiten

je afbeelding zal zijn

Tegengif en ook vergif

Nu je me aankijkt zonder te weten wat je moet zeggen

Ik zweer dat ik je zal missen

Onze beide stiltes...

En als november komt

Dit lied zal me vertellen dat je niet meer terugkomt

En met het licht van december

Ik zal het beginnen te begrijpen

Dat het nog maar een stap was

Om af te maken wat onbedoeld

Het brak bij het uitrekken