Esperanza - MC ARI

Es esperanza pa' los míos, pa' los tuyos

Es esperanza pa' los míos, pa' los tuyos

Yo vivo al pie de tu ventana

Tirando versos contra tu persiana

A ver si logro despertar tu luz

Que duerme como Fiona

Cada mañana

Pero no logro romper el cristal que se atraviesa entre tu indiferencia humana

Sal con la campana, caballero afuera esta la vida

Yo se que hay frió y neblina, pero descuida

Yo te daré mi abrigo si de frió tiritas

Si traes heridas en el pecho traje mis curitas

Cervantes sacó al Quijote de la casa del miedo

Dándole un nombre nuevo a Rocinante y hasta luego

Allá en la mancha o en algún lugar lejano vieron

Hazañas contra molinos, Dulcineas y amigos nuevos

Tú tras la pantalla de tu ordenador llorando

Deprimido, derruido, derretido, nauseabundo

Te diste cuenta que no eres Dios ni a tumbos

Que sufres como todos, no eres el ombligo 'el mundo

La vida trae mareas y ahora somos surfistas

Aveces en barandas, aveces equilibristas

He aquí el hebrista, trenzando un frizz va

Como en un freestyle, cual hoja cristal

Tranquilo pequeño solín, decía Kaliman a su lobo

La vida toca cual violín, sus notas nos duelen a todos

El corazón va de satín, el hierro saliendo del lodo

Mañana vendrá otro botín, prepara tus armas de moro

Intermitencia emocional a veces down o arriba

Entre arrobas, likes y autoestimas de druidas

Hecho para no claudicar a las medidas se nos va la vida

No nos daremos a la huida

Van seis cuartetos y aun no sabes de que hablo

Pero te encanta que hable encriptado como un mantra

Hablo de la esperanza que viene y se va a las tantas

Jugando a escondidas como una pequeña infanta

¿Como se vive en medio del dolor con la esperanza?

Si cuando todo juega en contra se va la confianza

Cuando no queda nada dentro que traiga añoranza

Siempre queda un Job que espera paciente alabanza

El conteo regresivo, el nudo en la garganta

La tensión en el aire, lagrimas que no faltan

Ven cristo de la gloria, no te olvides de este alma

Que en la vida y en la muerte tu eres mi esperanza

Het is hoop voor de mijne, voor de jouwe

Het is hoop voor de mijne, voor de jouwe

Ik woon aan de voet van je raam

Verzen tegen je blind gooien

Laten we eens kijken of ik je licht kan doen ontwaken

Wie slaapt als Fiona

Elke ochtend

Maar ik kan het glas niet breken dat tussen je menselijke onverschilligheid staat

Kom naar buiten met de bel, meneer buiten is leven

Ik weet dat er kou en mist is, maar maak je geen zorgen

Ik geef je mijn jas als je koude pleisters krijgt

Als je wonden op je borst hebt, ik heb mijn pleisters meegenomen

Cervantes haalde Don Quichot uit het huis van de angst

Rocinante een nieuwe naam geven en tot ziens

Daar in de vlek of ergens ver weg zagen ze

Daden tegen molens, Dulcineas en nieuwe vrienden

Jij huilend achter je computerscherm

Depressief, gebroken, omgesmolten, misselijkmakend

Je realiseerde je dat je niet eens God bent

Dat je lijdt zoals iedereen, je bent niet de navel van de wereld

Het leven brengt getijden en nu zijn we surfers

Soms op leuningen, soms koorddansers

Zie de hebrist, een kroezen vlechten gaat

Zoals bij een freestyle, welke glasplaat

Kalmeer kleine solín, zei Kaliman tegen zijn wolf

Het leven speelt als een viool, de noten doen ons allemaal pijn

Het hart wordt satijn, het ijzer komt uit de modder

Morgen komt er weer een buit, bereid je Moorse wapens voor

Emotioneel flitsen soms naar beneden of naar boven

Onder arrobas, likes en eigenwaarde van druïden

Gedaan om niet toe te geven aan de maatregelen, is ons leven voorbij

We zullen niet weglopen

Er zijn zes kwartetten en je weet nog steeds niet waar ik het over heb

Maar je houdt ervan dat ik gecodeerd spreek als een mantra

Ik spreek over de hoop die bij zovelen komt en gaat

Verstoppertje spelen als een kleine infanta

Hoe leef je te midden van pijn met hoop?

Als wanneer alles tegen vertrouwen speelt weggaat

Als er niets meer van binnen is, brengt dat verlangen

Er is altijd wel een Job die geduldig wacht op lof

Het aftellen, de brok in de keel

De spanning in de lucht, tranen die niet ontbreken

Kom Christus der heerlijkheid, vergeet deze ziel niet

Dat je in leven en dood mijn hoop bent