Inside - Matt Guillory

Who’s the one, in the mirror, staring at me?

'Cause I don’t, recognize, the face that I see

Who’s the one, staring back at me?!

I don’t like, what I see, got no identity!

Who’s the one, staring back at me?!

Standing there shamefully, it’s not my destiny!

Forgot who I was, one day, somewhere I lost, my way

I was like a ship, without a sail, just drifting in, a fairy tale

Pretended I didn’t, care, that I held a ticket, to nowhere

Till I hit, rock bottom and I realized, that the me, I thought was dead

Is still alive and that me, has always been inside

Staying true, to myself, I should’ve done that

Wasted time, all these years, that I won’t get back

Who’s the one, staring back at me?!

I don’t like, what I see, got no identity!

Who’s the one, staring back at me?!

Standing there shamefully, it’s not my destiny!

Forgot who I was, one day, somewhere I lost, my way

I was like a ship, without a sail, just drifting in, a fairy tale

Pretended I didn’t, care, that I held a ticket, to nowhere

Till I hit, rock bottom and I realized, that the me, I thought was dead

Is still alive and that me, has always been inside

Starting over, moving forward, gone are days, of mental torture

Won’t believe, those lies anymore, 'cause the truth’s, in front of me

Forgot who I was, one day, somewhere I lost, my way

I was like a ship, without a sail, just drifting in, a fairy tale

Pretended I didn’t, care, that I held a ticket, to nowhere

Till I hit, rock bottom and I realized, that the me, I thought was dead

Is still alive and that me, has always been inside and that me, has always been

inside

Wie is degene in de spiegel die naar mij staart?

Want ik herken het gezicht dat ik zie niet

Wie is degene die naar mij staart?!

Ik hou niet van, wat ik zie, heb geen identiteit!

Wie is degene die naar mij staart?!

Ik sta daar beschamend, het is niet mijn lot!

Vergat wie ik was, op een dag, ergens waar ik verloren was, op mijn manier

Ik was als een schip, zonder zeil, gewoon binnendrijvend, een sprookje

Deed alsof het me niet kon schelen dat ik een kaartje had, naar nergens

Tot ik het dieptepunt bereikte en ik me realiseerde dat de ik, waarvan ik dacht dat hij dood was

Is nog in leven en dat ik, is altijd binnen geweest

Trouw blijven aan mezelf, had ik dat moeten doen

Verspilde tijd, al die jaren, die ik niet terug krijg

Wie is degene die naar mij staart?!

Ik hou niet van, wat ik zie, heb geen identiteit!

Wie is degene die naar mij staart?!

Ik sta daar beschamend, het is niet mijn lot!

Vergat wie ik was, op een dag, ergens waar ik verloren was, op mijn manier

Ik was als een schip, zonder zeil, gewoon binnendrijvend, een sprookje

Deed alsof het me niet kon schelen dat ik een kaartje had, naar nergens

Tot ik het dieptepunt bereikte en ik me realiseerde dat de ik, waarvan ik dacht dat hij dood was

Is nog in leven en dat ik, is altijd binnen geweest

Opnieuw beginnen, verder gaan, de dagen van mentale marteling zijn voorbij

Zal niet geloven, die leugens meer, want de waarheid is, voor mijn ogen

Vergat wie ik was, op een dag, ergens waar ik verloren was, op mijn manier

Ik was als een schip, zonder zeil, gewoon binnendrijvend, een sprookje

Deed alsof het me niet kon schelen dat ik een kaartje had, naar nergens

Tot ik het dieptepunt bereikte en ik me realiseerde dat de ik, waarvan ik dacht dat hij dood was

Is nog in leven en dat ik, altijd van binnen heb gezeten en dat ik altijd geweest ben

binnenkant