Malandrinha - Martinho Da Vila

A lua vem surgindo cor de prata

No alto da montanha verdejante

A lira do cantor em serenata

Reclama da janela a sua amante

Ao som da melodia apaixonada

Das cordas do sonoro violão

Confessa o seresteiro à sua amada

O que dentro lhe dita o coração

Ó;

linda imagem de mulher

Que me seduz

Ah!

Se eu pudesse

Tu estarias num altar

És a rainha dos meus sonhos

És a luz

És malandrinha, não precisas trabalhar

Acorda, minha bela namorada

A lua nos convida a passear

Seus raios iluminam toda a estrada

Por onde nós havemos de passar

A rua está deserta, ó vem querida

Ouvir bem junto a mim

O som do pinho

E quando a madrugada já surgida

Os pombos voltarão para os seus ninhos

De maan is zilver verschenen

Op de top van de groene berg

Lire van de zanger in serenade

Klaagt vanuit het raam naar zijn geliefde

Op het geluid van de gepassioneerde melodie

Van de snaren van de sonore gitaar

Beken de serenader aan zijn geliefde

Wat in je hart dicteert

DE;

mooi beeld van vrouw

dat verleidt mij

Oh!

Als ik kon

Je zou bij een altaar zijn

Jij bent de koningin van mijn dromen

jij bent het licht

Je bent stout, je hoeft niet te werken

Word wakker mijn mooie vriendin

De maan nodigt ons uit voor een wandeling

Zijn stralen verlichten de hele weg

Waar moeten we heen

De straat is verlaten, kom op schat

Luister goed met mij

Het geluid van dennen

En wanneer de dageraad al is opgestaan

De duiven keren terug naar hun nest