House Carpenter - Martin Simpson

«Well met, well met, my own true love

Well met, well met,» cried he

«I've just returned from the salt, salt sea

And it’s all for the love of thee

«Oh I could have married the king’s daughter dear

And she would have married me

But I have refused the crown of gold

And it’s all for the love of thee.»

«If you could have married the king’s daughter dear

I’m sure you are to blame

For I am married to the house carpenter

And he is a fine young man.»

«Oh, if you’ll forsake your house carpenter

And come along with me

I’ll take you to where the grass grows green

On the banks of Italy.»

«If I forsake my house carpenter

And come along with thee

Oh, what have you got to maintain me upon

And to keep me from slavery?»

«Oh, I’ve six ships sailing on the salt sea

A-sailing from dry land

And a hundred and twenty jolly young men

Shall be at your command.»

Oh, she picked up her poor wee babe

And kisses she gave him three

Saying, «Stay right here with the house carpenter

And keep him company.»

So she dressed herself in her gay clothing

Most glorious to behold

And as she trod the salt water’s side

Oh she shone like glittering gold

She set her foot upon the ship

No mariners could behold

The sails were of the shining silk

The masts of beaten gold

They had not been two weeks at sea

I’m sure it was not three

When this poor maid began to weep

And she wept most bitterly

«Oh do you weep for your gold,» he said

«Your houses, your land, or your store?

Or do you weep for your house carpenter

That you never shall see no more?»

«I do not weep for my gold,» she said

«My houses, my land, or my store

But I do weep for my poor wee babe

That I shall never see more.»

They had not been three weeks at sea

I’m sure it was not four

When in their ship there sprang a leak

And she sank to the ocean floor

«What hills, what hills are those, my love

That are so bright and free?»

«Oh, those are the hill of Heaven, my love

But they’re not for you and me.»

«What hills, what hills, are those, my love

That are so dark and low?»

«Oh, those are the hills of Hell, my love

Where you and I must go.»

«Goed ontmoet, goed ontmoet, mijn eigen ware liefde

Goed ontmoet, goed ontmoet,» riep hij

«Ik ben net terug van de zoute, zoute zee

En het is allemaal voor de liefde van jou

«O, ik had met de koningsdochter kunnen trouwen, schat

En ze zou met me getrouwd zijn

Maar ik heb de kroon van goud geweigerd

En het is allemaal uit liefde voor jou.»

"Als je met de koningsdochter had kunnen trouwen, schat"

Ik weet zeker dat jij de schuldige bent

Want ik ben getrouwd met de huistimmerman

En hij is een fijne jonge man.»

"Oh, als je je huistimmerman in de steek laat"

En ga met mij mee

Ik neem je mee naar waar het gras groen wordt

Aan de oevers van Italië.»

"Als ik mijn huistimmerman in de steek laat"

En kom met je mee

Oh, waar moet je me op onderhouden?

En om mij uit de slavernij te houden?»

"Oh, ik heb zes schepen die op de zoute zee varen"

A-zeilen vanaf het droge

En honderdtwintig vrolijke jonge mannen

Staat tot uw beschikking.»

Oh, ze pakte haar arme kleine schat op

En kussen gaf ze hem drie

Zeggen: "Blijf hier bij de huistimmerman"

En houd hem gezelschap.»

Dus kleedde ze zichzelf in haar homokleding

Meest glorieus om te zien

En terwijl ze de kant van het zoute water betrad

Oh ze straalde als glinsterend goud

Ze zette haar voet op het schip

Geen zeelieden konden het zien

De zeilen waren van de glanzende zijde

De masten van geslagen goud

Ze waren nog geen twee weken op zee

Ik weet zeker dat het geen drie waren

Toen deze arme meid begon te huilen

En ze huilde het meest bitter

«O, huil je om je goud,» zei hij

«Uw huizen, uw land of uw winkel?

Of huil je om je huistimmerman?

Dat je nooit meer zult zien?»

"Ik huil niet om mijn goud", zei ze

«Mijn huizen, mijn land of mijn winkel

Maar ik huil wel om mijn arme kleine schat

Dat ik nooit meer zal zien.»

Ze waren nog geen drie weken op zee geweest

Ik weet zeker dat het geen vier was

Toen er in hun schip een lek ontstond

En ze zonk naar de oceaanbodem

«Wat zijn dat voor heuvels, wat zijn dat, mijn liefde

Die zo helder en gratis zijn?»

"Oh, dat is de heuvel van de hemel, mijn liefste"

Maar ze zijn niet voor jou en mij.»

«Wat zijn dat voor heuvels, wat voor heuvels, mijn liefde

Zijn die zo donker en laag?»

"Oh, dat zijn de heuvels van de hel, mijn liefste"

Waar jij en ik naartoe moeten.»