Cradlemoon - Martin Hall

The fire and the water keep mixing in my blood

The sons and the daughters seemed to give it all up They get too tired of the waiting, too tired to believe

In the promises that nobody keeps

I’ve seen a generation coming, I’ve seen a generation go And the more I see, the less I know

I want to go to sleep

I want to drown in the deep of the cradlemoon

I want to touch the sky

I want to lie down and die in the cradlemoon of the night

So I followed the shadows by the trail of the waste

And it lead me into the heart, to the heart of these days

Never wanted to remember, never wanted to believe

But you don’t ask why when the thunderheart beats

All I wanted was a reason, what I got was so much more

Couldn’t turn my back on the things that I saw

I want to go to sleep

I want to drown in the deep of the cradlemoon

I want to touch the sky

I want to lie down and die in the cradlemoon of the night

In a world full of stories, there’s a time in the night

When the sky seems to break by the blink of the eye

Het vuur en het water blijven zich vermengen in mijn bloed

De zonen en de dochters leken het allemaal op te geven. Ze worden het wachten te moe, te moe om te geloven

In de beloften die niemand houdt

Ik heb een generatie zien komen, ik heb een generatie zien gaan En hoe meer ik zie, hoe minder ik weet

Ik wil gaan slapen

Ik wil verdrinken in de diepte van de wiegmaan

Ik wil de lucht aanraken

Ik wil gaan liggen en sterven in de wiegmaan van de nacht

Dus volgde ik de schaduwen via het spoor van de verspilling

En het leidde me naar het hart, naar het hart van deze dagen

Nooit willen onthouden, nooit willen geloven

Maar je vraagt ​​niet waarom als het donderhart klopt

Alles wat ik wilde was een reden, wat ik kreeg was zo veel meer

Ik kon de dingen die ik zag niet de rug toekeren

Ik wil gaan slapen

Ik wil verdrinken in de diepte van de wiegmaan

Ik wil de lucht aanraken

Ik wil gaan liggen en sterven in de wiegmaan van de nacht

In een wereld vol verhalen is er een tijd in de nacht

Wanneer de lucht in een oogwenk lijkt te breken