King Henry - Martin Carthy

Let never the man a-wooing ride

E’er forget things three

A routh of gold, a heart of love

Full of charity

For it happened to King Henry

As a-hunting he did ride

Ta’en his hawk his good greyhound

Running loud down by his side

He’s chased the roe deer him before

He’s chased the buck all down to his den

And the fattest deer in all the flock

Young King Henry he has slain

King Henry he ate of the venison

The dogs ate of the blood

They lay down they fell asleep

Asleep as they were dead

It fell about the midnight hour

The hour when all men lay asleep

Such chill winds blew around the house

The very trees they did weep

Great shakings sthe house about

Shakings split the door

The foulest woman that e’er there was

Came a-stamping on the floor

Her head hit the roof of the hunting lodge

Her waist her waist you could hardly span

If a fouler woman lived

She was not known to God or man

Oh meat meat ye king an’t be

Meat give thou to me

What meat’s there i' the house lady

That you’re not welcome to

So she has ta’en his good brown steed

And oh but oh his heart was sore

She’s ate it up both skin and bone

Left nothing but hide and hair

Oh more meat ye king an’t be

More meat give thou to me

What meat’s there i' the house lady

That you’re not welcome to

So she has ta’en his gay goshawk

And oh but oh his heart was sore

She’s ate it up all skin and bone

Left nothing but feathers bare

Oh more meat ye king an’t be

More meat give thou me

What meat’s there i' the house lady

That you’re not welcome to

So she has ta’en his good greyhound

And oh but oh his heart was sore

She’s ate it up both skin and bone

Left nothing but hide and hair

Oh drink drink ye king an’t be

Drink give thou to me

What drink’s there i' the house lady

That you’re not welcome to

So he’s sewn up his horse’s hide

And wine and good wine he has put in

She drank it up she drank it down

There was no drop left in

A bed a bed ye king an’t be

A bed for you and me

I do vow and I do swear

Tonight to lie down with thee

Oh take your boots off O King Henry

And let all your clothes fall

For you and I will in one bed lie

And I’ll lie next to the wall

The night was gone the day was come

The sun shone through the hall

The fairest woman that e’er there was

Lay twixt him and the wall

Oh what is this cries young King Henry

How long will this last with me

And there up spoke the fair young lady

Even till the day you dead be

For I’ve met many’s the gentleman

Who gave to me all my fill

Ne’er met I such a gentleman

Who gave to me all my will

For I’ve met many’s the gentleman, sir

Who gave to me all my fill

Ne’er met I such a gentleman

Who gave to me all my will

«Now King Henry, you courteous knight,

Your horse’s hide you’ll bring.»

And o’er it she has raised her hand

And lively he did spring.

«And likewise bring your hounds their skins

And your hawks their feathers bare.»

And soon the hounds they leapt about

And the hawks flew in the air.

Then Henry he has mounted up,

Put his lady on before.

And straightway to the church they rode

To keep the oath he swore.

And they rode on into the town

From out the wild woods green.

And the people clammered all around

To see their strange new queen.

Laat de man die het najaagt nooit rijden

E'er vergeet dingen drie

Een tocht van goud, een hart van liefde

Vol met goede doelen

Want het overkwam koning Henry

Als een jacht reed hij

Ta'en zijn havik zijn goede windhond

Hard rennend aan zijn zijde

Hij heeft het reeën eerder achtervolgd

Hij jaagde de bok helemaal tot in zijn hol

En het dikste hert van de hele kudde

Jonge koning Henry heeft hij gedood

Koning Henry at van het wild

De honden aten van het bloed

Ze gingen liggen, ze vielen in slaap

In slaap terwijl ze dood waren

Het viel rond middernacht

Het uur waarop alle mannen lagen te slapen

Wat een kille wind blies door het huis

Dezelfde bomen die ze huilden

Geweldige schuddingen waar het huis over gaat?

Schudden splitsen de deur

De smerigste vrouw die er ooit was

Kwam op de grond stampen

Haar hoofd raakte het dak van het jachthuis

Haar taille haar taille die je nauwelijks kon overspannen

Als een vuile vrouw leefde

Ze was niet bekend bij God of de mens

Oh vlees vlees, gij koning bent niet

Vlees geef je aan mij

Wat voor vlees is er ik' de huisdame

Waar je niet welkom bent

Dus ze heeft zijn goede bruine ros getagd

En oh maar oh zijn hart deed pijn

Ze heeft het zowel huid als botten opgegeten

Heeft niets anders gelaten dan huid en haar

Oh, nog meer vlees, je koning bent niet

Geef mij meer vlees

Wat voor vlees is er ik' de huisdame

Waar je niet welkom bent

Dus ze heeft zijn homohavik getagd

En oh maar oh zijn hart deed pijn

Ze heeft het met huid en botten opgegeten

Liet niets dan veren bloot

Oh, nog meer vlees, je koning bent niet

Geef mij meer vlees

Wat voor vlees is er ik' de huisdame

Waar je niet welkom bent

Dus ze heeft zijn goede windhond getagd

En oh maar oh zijn hart deed pijn

Ze heeft het zowel huid als botten opgegeten

Heeft niets anders gelaten dan huid en haar

Oh, drink, drink, je koning bent niet

Drink geef je aan mij

Wat is er te drinken ik' de huisdame

Waar je niet welkom bent

Dus hij heeft de huid van zijn paard dichtgenaaid

En wijn en goede wijn die hij erin heeft gedaan

Ze dronk het op, ze dronk het op

Er was geen drop meer in

Een bed een bed, gij koning bent niet

Een bed voor jou en mij

Ik zweer en ik zweer

Vanavond om met je te gaan liggen

Oh, doe je laarzen uit O King Henry

En laat al je kleren vallen

Voor jou en ik zal in één bed liggen

En ik zal naast de muur liggen

De nacht was voorbij, de dag was aangebroken

De zon scheen door de zaal

De mooiste vrouw die er ooit was

Leg tussen hem en de muur

Oh wat is dit huilt de jonge koning Henry?

Hoe lang zal dit bij mij duren

En daar sprak de mooie jongedame

Zelfs tot de dag dat je dood bent

Want ik heb velen van de heer ontmoet

Wie gaf me al mijn vulling

Ne'er ontmoette ik zo'n heer

Wie heeft mij al mijn wil gegeven?

Want ik heb velen van de heer ontmoet, meneer

Wie gaf me al mijn vulling

Ne'er ontmoette ik zo'n heer

Wie heeft mij al mijn wil gegeven?

«Nu koning Hendrik, hoffelijke ridder,

De huid van je paard breng je mee.»

En daarboven heeft ze haar hand opgestoken

En levendig deed hij de lente.

«En breng ook uw honden hun huiden mee

En je haviken hebben hun veren bloot.»

En al snel sprongen de honden rond

En de haviken vlogen door de lucht.

Dan is Henry opgevaren,

Trek eerder zijn dame aan.

En meteen naar de kerk waar ze op reden

Om de eed na te komen die hij zwoer.

En ze reden verder de stad in

Vanuit het wilde bos groen.

En de mensen klauterden overal omheen

Om hun vreemde nieuwe koningin te zien.