Limbo - Martin Carthy, Brass Monkey

I am a brisk lad and my fortune is bad

And if e’er I get rich it’s a wonder

I’ve spent all my money on girls and strong beer

What riches I had are all plundered

Field after field off to market I sent

Till the land was all gone and the money was spent

My heart was so hard that I never did repent

And that’s what put me into Limbo

Oh once I could run while the others did lie

Strut like a crow in the gutter

The people all said that saw me passing by

There goes Mr. Fop in a flutter;

To the top and top-gallant I hoisted my sails

With a flimsy cravat and a wig with three tails

Oh, now I am ready to gnaw my own nails

Drink the cold water of Limbo

Oh I had an Uncle, he lived in the West

And he heard of my sad disaster

Poor soul!

After that he could never take rest

Oh, his sorrows came faster and faster;

He came to the gaol to see my sad case

And as soon as I saw him I knew his old face

And I stood gazing at him like one in disgrace

And I wished myself safe out of Limbo

Jack, if I should set you once more on your legs

And put you in credit and fashion

Oh!

will you lay off all those rakish old ways

Try for to govern your passion?

Oh Uncle, says I, if you will set me free

I surely will always be ruled by thee

And I’ll labour my bones for the good of my soul

See myself miles out of Limbo

Then out of his purse he pulled three thousand pounds

He counted it up in bright guineas

And when I was free of those prison’s gates

Oh, I went to see Peggy and Jeannie;

In my old ragged clothes they knew nought of my gold

And they all turned me out in the wet and the cold

You’d a-laughed for to hear how those hussies did scold

The night they let me out of Limbo

Ik ben een stevige jongen en mijn geluk is slecht

En als ik ooit rijk word, is dat een wonder

Ik heb al mijn geld uitgegeven aan meisjes en sterk bier

Welke rijkdommen ik had, zijn allemaal geplunderd

Veld na veld heb ik naar de markt gestuurd

Tot het land helemaal weg was en het geld was uitgegeven

Mijn hart was zo hard dat ik me nooit heb bekeerd

En dat bracht me in Limbo

Oh, ooit kon ik rennen terwijl de anderen logen

Strut als een kraai in de goot

De mensen zeiden allemaal dat ze me voorbij zagen komen

Daar gaat meneer Fop in een stroomversnelling;

Naar de top en dapper ik heb mijn zeilen gehesen

Met een dunne das en een pruik met drie staarten

Oh, nu ben ik klaar om op mijn eigen nagels te knagen

Drink het koude water van Limbo

Oh ik had een oom, hij woonde in het Westen

En hij hoorde van mijn trieste ramp

Arme ziel!

Daarna kon hij nooit meer rusten

O, zijn verdriet kwam steeds sneller;

Hij kwam naar de gevangenis om mijn trieste geval te zien

En zodra ik hem zag, kende ik zijn oude gezicht

En ik stond naar hem te staren als een in ongenade

En ik wenste mezelf veilig uit Limbo

Jack, als ik je nog een keer op je benen moet zetten

En zet je in de eer en mode

Oh!

wil je al die losbandige oude manieren van zich afzetten?

Probeer je je passie te beheersen?

Oh oom, zeg ik, als je me wilt bevrijden

Ik zal zeker altijd door jou geregeerd worden

En ik zal mijn botten zwoegen voor het welzijn van mijn ziel

Zie mezelf mijlen buiten Limbo

Toen haalde hij drieduizend pond uit zijn tas

Hij telde het op in heldere guineas

En toen ik vrij was van de poorten van die gevangenis

Oh, ik ging naar Peggy en Jeannie;

In mijn oude haveloze kleren wisten ze niets van mijn goud

En ze hebben me allemaal buiten gezet in de regen en de kou

Je had gelachen om te horen hoe die hutjes schelden

De nacht dat ze me uit Limbo lieten