Memory - Andrew Lloyd Webber

Midnight,

Not a sound from the pavement

Has the moon lost her memory?

She is smiling alone.

In the lamplight

The withered leaves collect at my feet

And the wind begins to moan.

Memory,

All alone in the moonlight

I can smile at the old days

I was beautiful then.

I remember

The time I knew what happiness was

Let the memory live again.

Nasce il sole che così

Ci troverà abbracciati

La sua mano sulla porta piano

Spalanca il cielo al mattino

Giorno mentre arriva l’inverno

Un fedele ritorno

La sua neve cadrà

E la notte più chiara

Questa sera sarà

Quando il buio scenderà

Burnt out ends of smokey days

The stale cold smell of morning

The street lamp dies

Another night is over,

Another day is dawning

Touch me,

It’s so easy to leave me

All alone with my memory

Of my days in the sun.

If you touch me,

You’ll understand what happiness is

Look a new day has begun…

Middernacht,

Geen geluid van de stoep

Is de maan haar geheugen kwijt?

Ze lacht alleen.

In het lamplicht

De verdorde bladeren verzamelen zich aan mijn voeten

En de wind begint te kreunen.

Geheugen,

Helemaal alleen in het maanlicht

Ik kan glimlachen naar vroeger

Ik was toen mooi.

Ik herinner

De tijd dat ik wist wat geluk was

Laat de herinnering weer leven.

Nasce il sole che così

Citroverà abbracciati

La sua mano sulla porta piano

Spalanca il cielo al mattino

Giorno mentre arriva l'inverno

Un fedele ritorno

La sua neve cadra

E la notte più chiara

Questa sera sarà

Quando il buio scenderà

Opgebrand einde van de rokerige dagen

De muffe, koude geur van de ochtend

De straatlantaarn gaat dood

Er is weer een nacht voorbij,

Er breekt een nieuwe dag aan

Raak me aan,

Het is zo gemakkelijk om me te verlaten

Helemaal alleen met mijn geheugen

Van mijn dagen in de zon.

Als je me aanraakt,

Je zult begrijpen wat geluk is

Kijk, een nieuwe dag is begonnen...