Going Home - Marius Ziska

The greeting clouds and naked hills are calling.

Stones feel soft, hard rain is falling.

The colours of home sets us all in motion, carried by the winds across the

ocean.

I’m going home.

I’m leaving all my sorrows.

I’m going home.

I’m leaving all my sorrows behind and longing for tomorrow.

The rivers they run, dancing down the mountains.

Turns to waves in seas of blue and motion.

The water is cold but soft and kindly giving life to all.

Embraces all the living.

I’m going home.

I’m leaving all my sorrows.

I’m going home.

I’m leaving all my sorrows.

I’m going home.

I’m leaving all my sorrows behind, and longing for tomorrow.

De begroetende wolken en naakte heuvels roepen.

Stenen voelen zacht aan, er valt harde regen.

De kleuren van thuis zetten ons allemaal in beweging, gedragen door de wind over de

oceaan.

Ik ga naar huis.

Ik laat al mijn verdriet achter.

Ik ga naar huis.

Ik laat al mijn verdriet achter en verlang naar morgen.

De rivieren die ze stromen, dansend door de bergen.

Verandert in golven in zeeën van blauw en beweging.

Het water is koud maar zacht en geeft iedereen vriendelijk leven.

Omarmt alle levenden.

Ik ga naar huis.

Ik laat al mijn verdriet achter.

Ik ga naar huis.

Ik laat al mijn verdriet achter.

Ik ga naar huis.

Ik laat al mijn verdriet achter en verlang naar morgen.