Worn Down By Time - Marcus Foster

Worn down by time

Tired of all the same reflexions

It’s like I’m going blind

Signs are crossed in both directions

Streets are bled into the sky

Faces fade like stones in water

When I look into your eyes

Still stunned as a moon in a mirror

And nothing ever really seems to change here

Setting sun is always sad and gold

Faces always seem to look so strange here

If you’re lost without a hand to hold

Worn down by time

Memories always rearranging

All that’s left behind

Dreams are never what they say they’re

Let’s pretend that we were fine

Love to trace your every stumble

When I look into your eyes

A thousand cities started to crumble

And nothing ever really seems to change here

Setting sun is always sad and gold

Faces always seem to look so strange here

If you’re lost without a hand to hold

Worn down by time!

Oh yeah, by time yeah

Time!

Uhu, yeah, oho

Versleten door de tijd

Moe van al die reflecties

Het is alsof ik blind word

Borden worden in beide richtingen gekruist

Straten bloeden de lucht in

Gezichten vervagen als stenen in het water

Als ik in je ogen kijk

Nog steeds verbijsterd als een maan in een spiegel

En er lijkt hier nooit echt iets te veranderen

De ondergaande zon is altijd triest en goud

Gezichten zien er hier altijd zo vreemd uit

Als je verdwaald bent zonder een hand om vast te houden

Versleten door de tijd

Herinneringen herschikken altijd

Alles wat achterblijft

Dromen zijn nooit wat ze zeggen dat ze zijn

Laten we doen alsof we in orde waren

Vind het heerlijk om elke struikelblok op te sporen

Als ik in je ogen kijk

Duizend steden begonnen af ​​te brokkelen

En er lijkt hier nooit echt iets te veranderen

De ondergaande zon is altijd triest en goud

Gezichten zien er hier altijd zo vreemd uit

Als je verdwaald bent zonder een hand om vast te houden

Versleten door de tijd!

Oh ja, tegen de tijd ja

Tijd!

Uhu, ja, oho