Solo - Marco Mengoni

…Perchè

il rosso era per me l’irraggiungibile

che sempre m’ingannò.

Sto qui,

il cuore lento di diavolo fragile.

Così,

il sole aspetta che abbassi la mia testa

e il toreador colpisca.

Così

l’attesa su di me.

Silenzio immobile.

E adesso sono solo,

Perchè da qui non uscirò e non ritornerò.

Scivolerò, io m’innalzerò,

cercherò ali.

Più forte del vento, del male

che è qui,

correrò nell’arena starò lì.

Poi negli occhi mi bagnai,

Sudore e lacrime,

e il cuore si fermò.

Le sei,

la folla non c'è più,

ed altri come me vedranno questo sole.

Così l’azzurro accorderàl'onore inutile.

Più solo del vento e del male

che è qui,

correrò nell’arena starò lì.

Scivolerò io morirò,

cercherò ali.

Più forte del vento, del mare

che è qui,

correrò nell’arena starò lì.

…Omdat

rood was voor mij het onbereikbare

dat heeft me altijd bedrogen.

Ik ben hier,

het langzame hart van een fragiele duivel.

Zoals dit,

de zon wacht tot ik mijn hoofd laat zakken

en de toreadorstaking.

Zoals dit

op mij wachten.

Nog steeds stilte.

En nu ben ik alleen

Want ik ga hier niet weg en ik kom niet meer terug.

Ik zal uitglijden, ik zal opstaan,

Ik ga op zoek naar vleugels.

Sterker dan de wind, dan het kwaad

dat is hier,

Ik ren in de arena, ik blijf daar.

Toen werd ik nat in mijn ogen,

Zweet en tranen,

en het hart stopte.

Zes uur,

de menigte is weg,

en anderen zoals ik zullen deze zon zien.

Zo zal het blauw nutteloze eer verlenen.

Eenzamer dan wind en kwaad

dat is hier,

Ik ren in de arena, ik blijf daar.

Ik zal uitglijden, ik zal sterven,

Ik ga op zoek naar vleugels.

Sterker dan de wind, de zee

dat is hier,

Ik ren in de arena, ik blijf daar.