Glory Majesty Unity - Manowar

Deep into the heart of the battle they fought.

Covered on All sides as all converged on them, until the four could

No longer be seen.

as time passed i feared them lost, then

Slowly the armies separated, many were dead.

I saw the four

Each down on one knee, all stopped to watch and gaze

Upon them with a smile of victory before sending them into

The ground.

Then they rose together to make a final stand.

With their

Last bit of strength they raised their arms into the air pointing

Blood stained weapons to the sky.

They called upon the god

Of war and made ready to die.

But Odin would not call

Them this day to Valhalla, instead he sent thunder and

Lightning to strike the ground, bestowing upon them the

One gift every warrior lives in hope of — the berserker rage!

Now filled with that strength, the power of a thousand

Men was given them.

No longer mortal they were touched

By the gods.

This time when they took up the attack, men fell

Not by tens, but by hundreds, by thousands.

And when the

Smoke did clear, the four spoke the words and the masses

Answered the response of the warrior’s prayer.

Gods of war, I call you

My sword is by my side

I seek a life of honor

Free from all false pride

I will crack the whip

With a bold mighty hail

Cover me with death

If I should ever fail

Glory, Majesty, Unity

Hail!

Hail!

Hail!

Diep in het hart van de strijd die ze voerden.

Aan alle kanten bedekt terwijl ze allemaal samenkwamen, totdat de vier konden

Niet meer gezien worden.

naarmate de tijd verstreek, vreesde ik dat ze verloren zouden gaan, toen

Langzaam scheidden de legers zich, velen waren dood.

Ik zag de vier

Elk op één knie, allemaal gestopt om te kijken en te staren

Op hen met een overwinningsglimlach voordat u ze naar

De grond.

Daarna stonden ze samen op om een ​​definitief standpunt in te nemen.

Met hun

Laatste beetje kracht hieven ze hun armen in de lucht wijzend

Met bloed bevlekte wapens naar de hemel.

Ze riepen de god aan

Van oorlog en gereed gemaakt om te sterven.

Maar Odin wilde niet bellen

Ze vandaag naar Walhalla, in plaats daarvan zond hij donder en

Bliksem om de grond te slaan en hen de te schenken

Eén geschenk waar elke krijger op hoopt: de woede van de berserker!

Nu gevuld met die kracht, de kracht van duizend

Mannen werd hen gegeven.

Ze waren niet langer sterfelijk en werden aangeraakt

Door de goden.

Toen ze deze keer de aanval begonnen, vielen mannen

Niet met tientallen, maar met honderden, met duizenden.

En wanneer de

Rook klaarde op, de vier spraken de woorden en de massa

Beantwoordde de reactie van het gebed van de krijger.

Oorlogsgoden, ik noem jullie

Mijn zwaard is aan mijn zijde

Ik zoek een leven van eer

Vrij van alle valse trots

Ik zal de zweep kraken

Met een gedurfde machtige hagel

Bedek me met de dood

Als ik ooit zou falen

Glorie, Majesteit, Eenheid

Hagel!

Hagel!

Hagel!