Dark Avenger - Manowar

He broke the laws of the elders

So they plucked out his eyes

Took his land and fortune

Left him to die

Bound on the shoreline

Left for the tide

Sees his lifeblood leaving

Circling lower, the vultures fly

His bones may be broken

But the spirit can’t die

And the Gods see his anguish

And give him a sign

From the floor of the ocean

The ship of the lost souls rise

And they take him

Where no one sleeps while the undead cry

Where no one sleeps while the undead cry

And in the world above

The elders sing

On his land they live

Let death’s bell ring

He was met at the gate of Hades

By the Guardian of the Lost Souls, the Keeper of the Unavenged

And He did say to him

«Let you not pass, abandon

Return to the world from whence you came

And seek payment, not only for thine own anguish

But vindicate the souls of the Unavenged»

And they placed in his hands a sword made for him

Called Vengeance, forged in brimstone

And tempered by the woeful tears of the Unavenged

And to carry him up on his journey back to the upper world

They brought forth their Demon horse called Black Death

A grim steed so fearsome in might and black in colour

That he could stand as one with the darkness

Save for his burning eyes of crimson fire

And on that night they rose up from Hell

The pounding of his hooves did clap like thunder

Burning, death, destruction

Raping the daughters and wives

In blood I take my payment

In full with their lives

No one can escape me

On Black Death I ride

When kissed by the sword of Vengeance

Your head lays there by your side

I take the lives of all that I once knew

The torn flesh of a slow death waits for you

I spare not land or servants

My wake is smoke and flame

I take their wives and daughters

They stand there watching, watching

Hoping to get their lives

But when I’m through they know they must pay

With their lives, with their lives

Hij brak de wetten van de oudsten

Dus trokken ze zijn ogen eruit

Nam zijn land en fortuin

Hem achtergelaten om te sterven

Gebonden aan de kustlijn

Links voor het getij

Ziet zijn levensbloed vertrekken

Lager cirkelend vliegen de gieren

Zijn botten kunnen gebroken zijn

Maar de geest kan niet sterven

En de goden zien zijn angst

En geef hem een ​​teken

Vanaf de bodem van de oceaan

Het schip van de verloren zielen stijgt op

En ze nemen hem mee

Waar niemand slaapt terwijl de ondoden huilen

Waar niemand slaapt terwijl de ondoden huilen

En in de wereld hierboven

De oudsten zingen

Op zijn land wonen ze

Laat de doodsklok luiden

Hij werd opgewacht bij de poort van Hades

Door de Guardian of the Lost Souls, de Keeper of the Unavenged

En Hij zei tegen hem:

"Laat je niet passeren, verlaat"

Keer terug naar de wereld waar je vandaan komt

En zoek betaling, niet alleen voor je eigen angst

Maar rechtvaardig de zielen van de Ongewroken»

En ze legden in zijn handen een zwaard dat voor hem was gemaakt

Vengeance genaamd, gesmeed in zwavel

En getemperd door de treurige tranen van de Unavenged

En om hem mee te nemen op zijn reis terug naar de bovenwereld

Ze brachten hun demonische paard voort genaamd Black Death

Een grimmig ros zo angstaanjagend van kracht en zwart van kleur

Dat hij kon staan ​​als één met de duisternis

Bewaar voor zijn brandende ogen van karmozijnrood vuur

En die nacht stonden ze op uit de hel

Het bonzen van zijn hoeven klapte als de donder

Branden, dood, vernietiging

Dochters en vrouwen verkrachten

In bloed neem ik mijn betaling

Volledig in hun leven

Niemand kan aan mij ontsnappen

Op Black Death rijd ik

Wanneer gekust door het zwaard van wraak

Je hoofd ligt daar aan je zijde

Ik neem het leven van alles wat ik ooit kende

Het verscheurde vlees van een langzame dood wacht op je

Ik spaar geen land of bedienden

Mijn kielzog is rook en vlam

Ik neem hun vrouwen en dochters mee

Ze staan ​​daar kijken, kijken

In de hoop hun leven te krijgen

Maar als ik klaar ben, weten ze dat ze moeten betalen

Met hun leven, met hun leven