Concrete Fields - Manic Street Preachers

My old school has closed its doors

The once green fields are now concrete floors

And the roads are choking, full of misery and fear

But my vision’s getting clearer and my mind it feels so free

And the work is hard and the wages are low

But the smiles still appear and the rivers still flow

And all I can do is sit here and moan

But my heart still bleeds for this place that I call home

My boyhood made of dreams of love

The happiest of times sitting with my mum and dad

But the bridges, the houses now dominate

The vaping and the super schools, the breeding grounds of hate

But those once green fields still live in my mind

They seemed so perfect so simple and so kind

Just me and my brother were kicking a ball

The world so close and so beautiful

And I got no answers, I place no blame

I just feel longing and I wanna hear you name

As I walk and I run through these once green fields

It’s easy to see what has disappeared

And the air is getting heavy with memory and loss

The joy and the freedom, but freedom at what cost?

And the air is getting heavy with memory and loss

The joy and the freedom, but freedom at what cost?

Is this your inheritance?

Is this all that’s left?

The mountains we climbed are now mountains of debt

And the air is getting heavy with memory and loss

The joy and the freedom, but freedom at what cost?

We had joy, we had fun, we had seasons in the sun

Yeah, we had joy, we had fun, we had some seasons in the sun

Yeah, we had joy, we had fun, we had some seasons in the sun

Yeah, we had joy, we had fun, we had some seasons in the sun

Mijn oude school heeft zijn deuren gesloten

De ooit groene velden zijn nu betonnen vloeren

En de wegen zijn verstikkend, vol ellende en angst

Maar mijn zicht wordt duidelijker en mijn geest voelt zo vrij

En het werk is hard en de lonen zijn laag

Maar de glimlach verschijnt nog steeds en de rivieren stromen nog steeds

En alles wat ik kan doen is hier zitten en kreunen

Maar mijn hart bloedt nog steeds voor deze plek die ik thuis noem

Mijn jeugd gemaakt van dromen van liefde

De gelukkigste tijden om bij mijn mama en papa te zitten

Maar de bruggen, de huizen domineren nu

Het vapen en de superscholen, de broedplaatsen van haat

Maar die eens groene velden leven nog steeds in mijn gedachten

Ze leken zo perfect, zo eenvoudig en zo vriendelijk

Alleen ik en mijn broer schopten tegen een bal

De wereld zo dichtbij en zo mooi

En ik heb geen antwoorden, ik geef geen schuld

Ik heb gewoon een verlangen en ik wil je naam horen

Terwijl ik loop en ren door deze ooit groene velden

Het is gemakkelijk om te zien wat er is verdwenen

En de lucht wordt zwaar van geheugen en verlies

De vreugde en de vrijheid, maar vrijheid tegen welke prijs?

En de lucht wordt zwaar van geheugen en verlies

De vreugde en de vrijheid, maar vrijheid tegen welke prijs?

Is dit uw erfenis?

Is dit alles wat er nog over is?

De bergen die we beklommen zijn nu schuldenbergen

En de lucht wordt zwaar van geheugen en verlies

De vreugde en de vrijheid, maar vrijheid tegen welke prijs?

We hadden plezier, we hadden plezier, we hadden seizoenen in de zon

Ja, we hadden plezier, we hadden plezier, we hadden een paar seizoenen in de zon

Ja, we hadden plezier, we hadden plezier, we hadden een paar seizoenen in de zon

Ja, we hadden plezier, we hadden plezier, we hadden een paar seizoenen in de zon