Qué Torpeza - Luis Enrique

Yo no sabia de tristezas y melancolía

No sospechaba que era lo que yo necesitaba

Yo no creía que aprendería

Con esos golpes de la vida

En un instante se descubre algo relevante

La fantasía se convierte en una profecía

Un sentimiento viene a mi encuentro

Para hacerme recordar

Y hacer felicidad la belleza, la bondad

Lo que yo deje escapar

Por mi torpeza, torpeza

Y pienso en ti

En lo que nunca te di

Un amante de verdad

El amor, la honestidad

Oh que torpeza, torpeza

Yo no sabia lo que cuesta la sabiduría

Yo me burlaba de las cosas que tu más amabas

Yo repetía lo que decían

Esos que saben de la vida

Sin cuestionarme ni siquiera lo más importante

Perdí la guía, la razón por la que yo existía

Y de repente hoy apareces

Para hacerme recordar

Y hacer felicidad la belleza, la bondad

Lo que yo deje escapar

Por mi torpeza, torpeza

Y pienso en ti

En lo que nunca te di

Un amante de verdad

El amor, la honestidad

Oh que torpeza, torpeza}

Oh que torpeza, torpeza-ah

Torpeza, torpeza

Siento haber destrozado tus sueños

Fue la inmadurez y la inexperiencia

Oh que torpeza, torpeza

Pendiente a lo que me decían

Se fue perdiendo así mi vida, mi guía

Oh que torpeza, torpeza

Hoy que no estas aquí

Me doy cuenta de mi error y muero de tristeza

Torpeza

Que insensible fui

Torpeza

Disfrazaba mi Inseguridad burlándome siempre de esas cosas

Oh que torpeza, torpeza

Yo y mi machismo egocentrista

Tú eras humildad llena de nobleza

Soy tan infeliz

Torpeza

Me persigue tus recuerdos

Voy perdiendo la cabeza

Oh que torpeza, torpeza

Y aun no puedo creer que a mis manos y mi piel

Les dabas tanta belleza

Ik wist niets van verdriet en melancholie

Ik vermoedde niet dat dit was wat ik nodig had

Ik dacht niet dat ik het zou leren

Met die klappen van het leven

In een oogwenk wordt er iets relevants ontdekt

Fantasie wordt een profetie

Een gevoel komt me tegemoet

om me te herinneren

En maak geluk schoonheid, goedheid

Wat heb ik laten glippen

Voor mijn onhandigheid, onhandigheid

En ik denk aan je

In wat ik je nooit heb gegeven

een echte minnaar

liefde, eerlijkheid

Oh wat onhandig, onhandig

Ik wist niet wat wijsheid kost

Ik maakte grapjes over de dingen waar je het meest van hield

Ik herhaalde wat ze zeiden

Degenen die weten over het leven

Zonder zelfs maar het belangrijkste in twijfel te trekken

Ik ben de gids kwijtgeraakt, de reden waarom ik bestond

En plotseling kom je vandaag

om me te herinneren

En maak geluk schoonheid, goedheid

Wat heb ik laten glippen

Voor mijn onhandigheid, onhandigheid

En ik denk aan je

In wat ik je nooit heb gegeven

een echte minnaar

liefde, eerlijkheid

Oh wat onhandig, onhandig}

Oh wat onhandig, onhandig-ah

onhandigheid, onhandigheid

Het spijt me dat ik je dromen heb verbrijzeld

Het was onvolwassenheid en onervarenheid

Oh wat onhandig, onhandig

In afwachting van wat ze me vertelden

Zo ging mijn leven, mijn gids, verloren

Oh wat onhandig, onhandig

vandaag dat je er niet bent

Ik besef mijn fout en sterf van verdriet

Onhandigheid

Hoe ongevoelig ik was

Onhandigheid

Ik vermomde mijn onzekerheid door altijd grapjes te maken over die dingen

Oh wat onhandig, onhandig

Ik en mijn egocentrische machismo

Je was nederigheid vol adel

ik ben zo ongelukkig

Onhandigheid

Je herinneringen achtervolgen me

Ik word gek

Oh wat onhandig, onhandig

En ik kan nog steeds niet geloven dat mijn handen en mijn huid

je hebt ze zoveel schoonheid gegeven