Manger Du Sable - LUCE

J’me sens perdue, seule dans Paris, dans des impasses, dans des conflits

Si tu m’oublis, moi je me lasse et puis je plis, et puis je casse

Un fil de sang glisse dans mon cœur

Manger du sable, l’envie me viens

Je quitte la table, tu me retiens

Un fil de rouge glisse sur tes lèvres

Et si tu m’oublis, je t’aperçois

Ouvre tes veines, si tu me vois et montre-moi l’intérieur de toi

Je coupe les routes, je t’aperçois, douce violence faite pour moi

Un fil de sang glisse dans mon cœur

Manger du sable, l’envie me viens

Je quitte la table, tu me retiens

Un fil de rouge glisse sur tes lèvres

Et si tu m’oublis, je t’aperçois

Manger du sable, l’envie me viens

Je quitte la table, tu me retiens

Un fil de rouge glisse sur tes lèvres

Et si tu m’oublis, je t’aperçois

J’me sens perdue, seule dans Paris, dans des impasses, dans des conflits

Entre mes cuisses, y’a plus d’envie, le temps qui passe et je me lasse

Un fil de sang, glisse dans mon cœur

Manger du sable, Je quitte la table

Un fil de rouge glisse sur tes lèvres

Et si tu m’oublis, je t’aperçois

Manger du sable, l’envie me viens

Je quitte la table, tu me retiens

Un fil de rouge glisse sur tes lèvres

Et si tu m’oublis, je t’aperçois

Ik voel me verloren, alleen in Parijs, in doodlopende wegen, in conflicten

Als je me vergeet, word ik moe en dan buig ik, en dan breek ik

Een draad van bloed glijdt door mijn hart

Eet zand, de hunkering komt naar me toe

Ik verlaat de tafel, jij houdt me tegen

Een draadje rouge glijdt over je lippen

En als je me vergeet, zie ik je

Open je aderen als je me ziet en laat me van binnen zien

Ik sneed de wegen, ik zie je, zoet geweld dat mij is aangedaan

Een draad van bloed glijdt door mijn hart

Eet zand, de hunkering komt naar me toe

Ik verlaat de tafel, jij houdt me tegen

Een draadje rouge glijdt over je lippen

En als je me vergeet, zie ik je

Eet zand, de hunkering komt naar me toe

Ik verlaat de tafel, jij houdt me tegen

Een draadje rouge glijdt over je lippen

En als je me vergeet, zie ik je

Ik voel me verloren, alleen in Parijs, in doodlopende wegen, in conflicten

Tussen mijn dijen is er meer verlangen, de tijd verstrijkt en ik word moe

Een draad van bloed, glijdt door mijn hart

Eet zand, ik verlaat de tafel

Een draadje rouge glijdt over je lippen

En als je me vergeet, zie ik je

Eet zand, de hunkering komt naar me toe

Ik verlaat de tafel, jij houdt me tegen

Een draadje rouge glijdt over je lippen

En als je me vergeet, zie ik je