Posada - Leonel García

Y me rompió como una piñata

Ponche tomé por una ingrata

Nunca pensé que me dejaría

Justo a mitad de la letanía

Pido posada en esta velada

Abran la puerta, que el frío aumenta y mi vela se apaga

A mis amigos pido consuelo

Que mi corazón se ha desparramado y está por el suelo

Y me dejó con tanto frío

Este año sí que no fue el mio

Nieve cayó en mi cabeza

Mi colación fue de tristeza

Y pido posada en esta velada

Abran la puerta, que el frío aumenta y mi vela se apaga

A mis amigos pido consuelo

Que mi corazón se ha desparramado y está por el suelo

Y pido posada en esta velada

Abran la puerta, que el frío aumenta y mi vela se apaga

A mis amigos pido consuelo

Que mi corazón se ha desparramado y está por el suelo

En hij brak me als een piñata

Punch die ik dronk voor een ondankbare

Ik had nooit gedacht dat je me zou verlaten

Midden in de litanie

Ik vraag om onderdak in deze avond

Open de deur, de kou neemt toe en mijn kaars gaat uit

Aan mijn vrienden vraag ik om troost

Dat mijn hart verstrooid is en op de grond ligt

En liet me zo koud

Dit jaar was niet van mij

er viel sneeuw op mijn hoofd

Mijn snack was verdrietig

En ik vraag om onderdak in deze avond

Open de deur, de kou neemt toe en mijn kaars gaat uit

Aan mijn vrienden vraag ik om troost

Dat mijn hart verstrooid is en op de grond ligt

En ik vraag om onderdak in deze avond

Open de deur, de kou neemt toe en mijn kaars gaat uit

Aan mijn vrienden vraag ik om troost

Dat mijn hart verstrooid is en op de grond ligt