Oniria - Leiden

Un largo poema que ayer tejí

Tú no descubres y sigues durmiendo

Visitas colores, platicas con aves, y yo aquí

Mientras tú vuelas en cámara lenta por todo un litoral

Yo te dibujo sin que te des cuenta mi amor en espiral

Y entre planetas decoro figuras, besos en tu piel

Ojos pinceles se inspiran al verte, sienten ser feliz

Cuando despiertes de tu largo viaje me harás un recuento

Dirás que la andanza te trajo paz

Nunca supiste que estuve mirando y tu cuerpo un suceso

Mi lienzo acabado pude ver en ti

Mientras tú vuelas en cámara lenta por todo un litoral

Yo te dibujo sin que te des cuenta mi amor en espiral

Y entre planetas decoro figuras, besos en tu piel

Ojos pinceles inspiran al verte, sienten ser feliz

Een lang gedicht dat ik gisteren heb gebreid

Je ontdekt niet en slaapt verder

Je bezoekt kleuren, je praat met vogels, en hier ben ik

Terwijl je in slow motion langs een hele kustlijn vliegt

Ik teken je zonder dat je mijn spiraalvormige liefde opmerkt

En tussen planeten versier ik figuren, kusjes op je huid

Borstelogen zijn geïnspireerd om je te zien, ze voelen zich gelukkig

Als je wakker wordt van je lange reis, zul je me tellen

U zult zeggen dat de omzwerving u vrede heeft gebracht

Je wist nooit dat ik aan het kijken was en je lichaam een ​​gebeurtenis

Mijn voltooide canvas dat ik in jou kon zien

Terwijl je in slow motion langs een hele kustlijn vliegt

Ik teken je zonder dat je mijn spiraalvormige liefde opmerkt

En tussen planeten versier ik figuren, kusjes op je huid

Borstelogen inspireren om je te zien, ze voelen zich gelukkig