Labios Abiertos - Leiden

Cómo puedes decirme

Qué está bien o qué está mal

Cuando sé que mentirnos es la práctica habitual

Si tenemos los labios abiertos por temor a naufragar

Repartieron la tierra y elevaron las murallas

Pero cuentan las lenguas que a pesar de las batallas

No hay cuaderno que sostenga una verdad que nos haga hacer vibrar

Yo maldigo tu nombre

Por tenerme que ocultar

Son de plomo las distancias

Nos taladran

En el muro del cielo

Escribí mi pasión

Que la vida que m falta

Te la doy

Es el cuerpo un rfugio de dolores ancestrales

Que la guerra no pudo su memoria renovarle

No hay perdón que nos haga olvidar que vivimos sin piedad

Yo maldigo tu nombre

Por tenerme que ocultar

Son de plomo las distancias

Nos taladran

En el muro del cielo

Escribí mi pasión

Que la vida que me falta

hoe kun je het mij vertellen

wat is goed of wat is fout

Als ik weet dat tegen ons liegen de gewoonte is

Als we open lippen hebben uit angst voor schipbreuk

Ze verdeelden het land en verhoogden de muren

Maar de tongen zeggen dat ondanks de veldslagen

Er is geen notitieboek met een waarheid die ons doet trillen

Ik vervloek je naam

Voor het moeten verstoppen

De afstanden zijn lood

ze boren ons

Op de muur van de hemel

Ik schreef mijn passie

Dat het leven dat ik mis

ik zal het aan je geven

Is het lichaam een ​​toevluchtsoord van voorouderlijke pijnen

Dat de oorlog zijn geheugen niet kon vernieuwen

Er is geen vergeving die ons doet vergeten dat we leven zonder genade

Ik vervloek je naam

Voor het moeten verstoppen

De afstanden zijn lood

ze boren ons

Op de muur van de hemel

Ik schreef mijn passie

Dat het leven dat ik mis