Parallel - Laura Brehm

I almost lost hold of myself

And when I met your soul you could tell

Once you were just as clouded as me

You held a mirror so I could see

That I am on my way

As you are on your way

I am filled with lightning

Now my concerns won’t stay

They’ll try to move and sway me

But there’s something igniting

We could make our escape from this empty place

Do you want to?

I can no longer say I’m a lonely soul

You lift me up

You showed me beauty I once knew

Oh, now my reflection looks right at you

And you parallel my heart

There were times when I had felt so insecure

All the colors faded and the lines would start to blur

Deep down we know that we just want to feel alive

Take away illusions and you’re left with what’s inside

It is simpler than I had made it to be

Doesn’t matter what’s behind you, tell me what you see

Paralleled embodiment, we watch the rising sun

Overcoming shadows we make ends where we’ve begun

We’ve begun, we’ve begun, we’ve begun, we’ve begun

I want a story worth to tell

I don’t want to do this by myself

I have searched oceans trying to find

And now I have what I had in mind

I will not hold my breath again

I will not wait for this to make sense

You’ve paralleled my means to survive

Reminding me how it feels to thrive

We could make our escape from this empty place

(Lately I’ve overcome my fears)

Do you want to?

I can no longer say I’m a lonely soul

(You showed me beauty I once knew)

You lift me up

You showed me beauty I once knew

Now my reflection looks right at you

And you parallel my heart

Ik ben mezelf bijna kwijt

En toen ik je ziel ontmoette, kon je het zien

Ooit was je net zo bewolkt als ik

Je hield een spiegel vast zodat ik kon zien

Dat ik onderweg ben

Terwijl je onderweg bent

Ik ben gevuld met bliksem

Nu blijven mijn zorgen niet bestaan

Ze zullen proberen me te bewegen en te wiegen

Maar er is iets aan het ontsteken

We zouden kunnen ontsnappen uit deze lege plek

Wil je?

Ik kan niet langer zeggen dat ik een eenzame ziel ben

Je tilt me ​​op

Je liet me schoonheid zien die ik ooit kende

Oh, nu kijkt mijn reflectie je recht aan

En je loopt parallel met mijn hart

Er waren tijden dat ik me zo onzeker voelde

Alle kleuren vervaagden en de lijnen begonnen te vervagen

Diep van binnen weten we dat we gewoon willen voelen dat we leven

Neem illusies weg en je blijft zitten met wat erin zit

Het is eenvoudiger dan ik het had gemaakt

Het maakt niet uit wat er achter je is, vertel me wat je ziet

Parallelle belichaming, we kijken naar de rijzende zon

Door schaduwen te overwinnen, eindigen we waar we zijn begonnen

We zijn begonnen, we zijn begonnen, we zijn begonnen, we zijn begonnen

Ik wil een verhaal dat de moeite waard is om te vertellen

Ik wil dit niet alleen doen

Ik heb oceanen doorzocht om te vinden

En nu heb ik wat ik in gedachten had

Ik zal mijn adem niet meer inhouden

Ik wacht niet tot dit logisch is

Je hebt mijn middelen om te overleven geëvenaard

Herinner me eraan hoe het voelt om te gedijen

We zouden kunnen ontsnappen uit deze lege plek

(De laatste tijd heb ik mijn angsten overwonnen)

Wil je?

Ik kan niet langer zeggen dat ik een eenzame ziel ben

(Je liet me schoonheid zien die ik ooit kende)

Je tilt me ​​op

Je liet me schoonheid zien die ik ooit kende

Nu kijkt mijn spiegelbeeld je recht aan

En je loopt parallel met mijn hart