Trozos de Utopía - La Otra

Trozos de utopía son lo que crecen entre las prisas

Que son prisiones de miedo sin pausas a la soledad

A veces se encuentran

Y a veces se inventan

Y a menudo los nadie los intentan borrar

Los que nada tienen y nada esperan

Los que se visten de muerte

Y se aburren de no creer

Los que se saltan las leyes que se suponen defienden

Y olvidan que la utopía no se puede vencer

No se puede vencer

Y olvidan que hay cosas que no se pueden borrar

Y olvidan que no hay magia porque hay pura… realidad

Pura huellas de otras luchas

Puro esfuerzo y voluntad

La lucha sigue, y no nos van a parar

Llegamos con poesías en los bolsillos

Para ponerlas en nuestras vidas y nuestras acciones

Poesías de necesidades y contradicciones

Poesía precaria

La de las casas sin gente

La gente sin casa

Poesía enemiga y vándala

Porque con sus palabras prenden fuego a su desorden

Y alumbran la oscuridad

Y allá a dónde tapien alguna puerta

Habrán otras trescientas que podremos cruzar

Y olvidan que hay cosas que no se pueden borrar

Y olvidan que no hay magia porque hay pura realidad

Puras huellas de otras luchas

Puro esfuerzo y voluntad

La lucha sigue y no nos van a parar

La lucha sigue

La lucha sigue

Y no nos van a parar

Stukjes utopie groeien tussen de drukte door

Dat het gevangenissen van angst zijn zonder onderbrekingen van eenzaamheid

soms ontmoeten ze elkaar

En soms maken ze het goed

En vaak proberen de nobodies ze uit te wissen

Zij die niets hebben en niets verwachten

Degenen die zich in de dood kleden

En ze vervelen zich als ze niet geloven

Degenen die de wetten overtreden die ze geacht worden te handhaven

En ze vergeten dat utopie niet kan worden verslagen

kan niet verslaan

En ze vergeten dat er dingen zijn die niet gewist kunnen worden

En ze vergeten dat er geen magie is omdat er pure… realiteit is

Pure sporen van andere worstelingen

Pure inzet en wil

Het gevecht gaat door en ze zullen ons niet tegenhouden

We kwamen aan met poëzie op zak

Om ze in ons leven en onze acties te plaatsen

Gedichten van behoeften en tegenstrijdigheden

precaire poëzie

Die met de huizen zonder mensen

daklozen

vijandige poëzie en vandaal

Omdat ze met hun woorden hun wanorde in brand staken

En verlicht het donker

En waar ze ook een deur bedekken

Er zullen er nog driehonderd zijn die we kunnen oversteken

En ze vergeten dat er dingen zijn die niet gewist kunnen worden

En ze vergeten dat er geen magie is omdat er pure realiteit is

Pure sporen van andere worstelingen

Pure inzet en wil

Het gevecht gaat door en ze zullen ons niet tegenhouden

De gevechten gaan door

De gevechten gaan door

En ze gaan ons niet tegenhouden