Море - Кравц

Припев:

Мне снится море, а не в бизнесе доля.

Мне снится туман, а не дым;

Но это всё — сон, а не быль.

Но оно есть, что-то такое всегда!

Я это где-то в себе храню.

И это не сон!

Это, как постоянное дежавю.

А можно ли верить тому, кто врёт себе?

Стоит ли не жить, вспоминая как было во сне?

А может быть, на этой планете открываться тем,

Чей потолок не на пульте или уйти?

А может накатить, чтобы она сняла платье

Или стоит поговорить лучше узнать её?

Надо давать надежду или отобрать её,

Как с этим засыпать вообще?

Моя жизнь ведет меня за собой,

Как женщина — нежно так, а я

Бегу за ней без одежды, как дурак,

Притом в основном в общественных местах.

Мимо многосуточных тус.

Мимо людей со вторым именем: «Жополиз».

Мимо мастеров мысли, которые нас тянут вниз

И всё это время…(мне снится море).

Со спокойными волнами, не то что на экране,

А то, что между нами, мы забываем с городами

И годами просто тупо баловать себя берегами.

В голове лишь налик.

Мы хотим, чтоб только нам дали —

Хреновы герои, которые в хлам пали.

Москва — это труба с гарью и тут я засыпаю.

Припев:

Мне снится море, а не в бизнесе доля.

Мне снится туман, а не дым;

Но это всё — сон, а не быль.

Но оно есть, что-то такое всегда!

Я это где-то в себе храню.

И это не сон!

Это, как постоянное дежавю.

Я просыпаюсь и звоню друзьям.

Я собираю в круг людей, знающих себя.

-

С такими можно и в моря.

Для меня Хип-Хоп — это искренняя *уйня.

Музыка слов, если ты понимаешь действие.

Музыка пацанов с неправильным детством.

Я уже по уши в этом городском замесе,

А всё-таки.(мне снится море).

Море позитива, море улыбок, как у детей.

Море банальных идей, море любимых гостей.

Без леса теней, где мы проводим столько дней.

Без ветров скоростей, без песков новостей.

Я хочу быть с ней!

Прибой и куча друзей;

И повторять: «Я вас всех люблю!»

Я чтоб это был не сон, а постоянное дежавю.

Припев:

Мне снится море, а не в бизнесе доля.

Мне снится туман, а не дым;

Но это всё — сон, а не быль.

Но оно есть, что-то такое всегда!

Я это где-то в себе храню.

И это не сон!

Это, как постоянное дежавю.

Refrein:

Ik droom van de zee, niet van een aandeel in het bedrijfsleven.

Ik droom van mist, niet van rook;

Maar dit is allemaal een droom, geen realiteit.

Maar het is, zoiets altijd!

Ik bewaar het ergens in mij.

En dit is geen droom!

Het is als een constant déjà vu.

Is het mogelijk om iemand te vertrouwen die tegen zichzelf liegt?

Is het de moeite waard om niet te leven, je te herinneren hoe het was in een droom?

Of misschien op deze planeet om je daarvoor open te stellen

Wiens plafond is niet op de afstandsbediening of laat?

Of misschien rollen zodat ze haar jurk uittrekt

Of is het de moeite waard om te praten om haar beter te leren kennen?

Moet hoop geven of wegnemen

Hoe kun je hiermee in slaap vallen?

Mijn leven leidt mij

Als een vrouw - voorzichtig dus, en ik

Ik ren achter haar aan zonder kleren als een dwaas

Bovendien meestal op openbare plaatsen.

Afgelopen meerdaagse feesten.

Eerdere mensen met een tweede naam: "Klootzak".

Voorbij de meesters van het denken die ons naar beneden slepen

En al die tijd ... (ik droom van de zee).

Met kalme golven, niet zoals op het scherm,

En wat tussen ons is, vergeten we met de steden

En jarenlang is het gewoon dom om jezelf te verwennen met de oevers.

Er zit alleen geld in mijn hoofd.

We willen alleen aan ons gegeven worden -

Verdomde helden die in de prullenbak zijn gevallen.

Moskou is een met rook gevulde pijp, en hier val ik in slaap.

Refrein:

Ik droom van de zee, niet van een aandeel in het bedrijfsleven.

Ik droom van mist, niet van rook;

Maar dit is allemaal een droom, geen realiteit.

Maar het is, zoiets altijd!

Ik bewaar het ergens in mij.

En dit is geen droom!

Het is als een constant déjà vu.

Ik word wakker en bel mijn vrienden.

Ik verzamel in een kring van mensen die zichzelf kennen.

-

Daarmee kun je de zee op.

Voor mij is Hip-Hop een oprechte *fuck.

Muziek van woorden, als je actie begrijpt.

Muziek van jongens met de verkeerde jeugd.

Ik zit al tot over mijn oren in dit stadsgewoel,

Maar toch (ik droom van de zee).

Een zee van positiviteit, een zee van glimlachen, zoals die van kinderen.

Een zee van banale ideeën, een zee van geliefde gasten.

Zonder het woud van schaduwen waar we zoveel dagen doorbrengen.

Geen snelle wind, geen zand van nieuws.

Ik wil bij haar zijn!

Surf en veel vrienden;

En herhaal: "Ik hou van jullie allemaal!"

Ik wil dat het geen droom is, maar een constant déja vu.

Refrein:

Ik droom van de zee, niet van een aandeel in het bedrijfsleven.

Ik droom van mist, niet van rook;

Maar dit is allemaal een droom, geen realiteit.

Maar het is, zoiets altijd!

Ik bewaar het ergens in mij.

En dit is geen droom!

Het is als een constant déjà vu.