Schatten - Konvoy

Wieder mal ein Gig

Sitz hinten auf der Stage

Wir grübeln vorm Laptop

Weil irgendwas nich' geht

In 10 Minuten Einlass

Wir sind ziemlich spät

Wieder mal kein Soundcheck

Aber is' ok

Ich springe von der Bühne

Schaue auf die Uhr

Oh verdammt, ich wollt' ja noch…

Also raus auf den Flur

Vorbei an den Toiletten

Backstage auf die Couch

Zerfetzter, brauner Stoff

Die Luft schmeckt nach Rauch

Pack mein Handy aus

Auf dem Display stehen

Drei Messages:

Erstens, dass ich ihr fehl'

Zweitens, dass sie mich hasst

Und dass es nicht mehr geht

Ich wähl ihre Nummer

Doch was soll ich ihr erzählen?

Es klingelt…

Irgendwas von Liebe

Irgendwas von Vertrauen

Dass ich sie vermisse

Dass ich sie brauch

Und dass wir uns ja bald sehen können

Es klingelt, doch sie geht nich hin

Denn sie will nich mit mir reden

Sie kennt jeden Satz

Den Tonfall, die Mimik

Die Lippenbewegung

Irgendwie glaub ich, sie hat es aufgegeben

Mein Traum macht unseren kaputt

Ausversehen

Mir bleibt nichts, als zu lachen

Sie woll’n es, also mach ich’s

Doch Lichter werfen Schatten

So tief, so tief

Licht an, Kopf aus

All die Lichter werfen Schatten

Und ich nehm' Anflauf, um zu spring’n

Doch wer sagt, dass sie mich fang’n?

Ein letzter Kuss

Wieder muss ich los

Studio, Videodreh

Spielen auf paar Shows

Fahren mit dem Tourbus zum Konzert

Alles, was sie von mir sieht

Sind Fotos mit den Fans

Denn wir sind ständig unterwegs

Während sie daheim ist

Und die Konsequenzen davon trägt

Trag' ich nur ein' Koffer voll Erinnerungen

Wie wir spazieren gingen

Und in ihrem Zimmer rumhing’n

Jetzt sitz' ich in Hotels

Auf fremden Betten

Ganz allein

Obwohl wir ständig neue Menschen treffen

Doch fuck Skype, fuck SMSen

Bringt doch nichts

Wie soll das noch etwas retten?

Ich mein, ich habe es versucht

Doch alles, was ich bieten konnte

War ihr nicht genug

Ich hab gefleht um eine zweite Chance

Doch ich versteh’s ja

Wenn ich sie nicht so leicht bekomm'

Ich weiß ja nicht mal, wo mein Zuhause ist

Vergesse die Zeit

Doch lebe im Augenblick

Finde den Knopf für ne Pause nich'

Red' mir ein, ich brauch sie nich'

Ich will loslassen, doch trau' mich nich'

Und ich schraube noch am Beat

Sie spielt in meinem Kopf noch 1000 Melodien

Jetzt steh' ich hier

Geblendet vom Scheinwerferlicht

Und stelle mir die Frage

Wohin mich die Reise noch schickt

Mir bleibt nichts, als zu lachen

Sie woll’n es, also mach ich’s

Doch Lichter werfen Schatten

So tief, so tief

Licht an, Kopf aus

All die Lichter werfen Schatten

Und ich nehm' Anflauf, um zu spring’n

Doch wer sagt, dass sie mich fang’n?

Mir bleibt nichts, als zu lachen

Sie woll’n es, also mach ich’s

Doch Lichter werfen Schatten

So tief, so tief

Licht an, Kopf aus

All die Lichter werfen Schatten

Ich nehm' Anflauf, um zu spring’n

Doch wer sagt, dass sie mich fang’n?

Nog een optreden

Zitplaats achteraan het podium

We denken na voor de laptop

Omdat er iets niet werkt

Binnen 10 minuten binnen

We zijn behoorlijk laat

Wederom geen soundcheck

Maar het is oke

Ik spring van het podium

kijk naar de klok

Oh verdomme, ik wilde nog steeds...

Dus stap uit in de gang

Voorbij de toiletten

Achter de schermen op de bank

Gescheurde bruine stof

De lucht smaakt naar rook

Pak mijn mobiele telefoon uit

staan ​​op het beeldscherm

Drie berichten:

Ten eerste dat ze me mist

Ten tweede dat ze me haat

En dat het niet meer kan

Ik bel haar nummer

Maar wat moet ik haar vertellen?

Het rinkelt…

Iets over liefde

Iets met vertrouwen

dat ik haar mis

dat ik haar nodig heb

En dat we elkaar snel kunnen zien

Hij gaat over, maar ze neemt niet op

Omdat ze niet met me wil praten

Ze kent elke zin

De tone of voice, de gezichtsuitdrukkingen

De lipbeweging

Op de een of andere manier denk ik dat ze het opgaf

Mijn droom verpest de onze

Per ongeluk

Ik kan niet anders dan lachen

Jij wilt het, dus ik doe het

Maar licht werpt schaduwen

Zo diep, zo diep

Licht aan, hoofd uit

Alle lichten werpen schaduwen

En ik ren naar boven om te springen

Maar wie zegt dat ze me zullen pakken?

Een laatste kus

Ik moet weer gaan

Studio, video-opname

Een paar shows spelen

Rijd met de tourbus naar het concert

Alles wat ze van me ziet

Zijn foto's met de fans

Omdat we altijd onderweg zijn

Terwijl ze thuis is

En draag er de gevolgen van

Ik draag alleen een koffer vol herinneringen

Hoe we gingen wandelen

En hing rond in haar kamer

Nu zit ik in hotels

Op andermans bed

Helemaal alleen

Hoewel we constant nieuwe mensen ontmoeten

Maar fuck Skype, fuck SMS

Helpt niet

Hoe moet dat iets redden?

Ik bedoel, ik heb het geprobeerd

Maar alles wat ik kon bieden

Was niet genoeg voor haar

Ik smeekte om een ​​tweede kans

Ja ik begrijp het

Als ik het niet zo makkelijk krijg

Ik weet niet eens waar mijn huis is

vergeet de tijd

Maar leef in het moment

Kan de knop voor een pauze niet vinden

Zeg me dat ik ze niet nodig heb

Ik wil loslaten, maar vertrouw me niet

En ik ben nog steeds bezig met het aanpassen van de beat

Ze speelt nog steeds 1000 melodieën in mijn hoofd

Ik sta hier nu

Verblind door de koplampen

En stel mij de vraag

Waar anders zal de reis me naartoe brengen?

Ik kan niet anders dan lachen

Jij wilt het, dus ik doe het

Maar licht werpt schaduwen

Zo diep, zo diep

Licht aan, hoofd uit

Alle lichten werpen schaduwen

En ik ren naar boven om te springen

Maar wie zegt dat ze me zullen pakken?

Ik kan niet anders dan lachen

Jij wilt het, dus ik doe het

Maar licht werpt schaduwen

Zo diep, zo diep

Licht aan, hoofd uit

Alle lichten werpen schaduwen

Ik ren naar boven om te springen

Maar wie zegt dat ze me zullen pakken?