Try - Kina Grannis

Having nowhere else to go

He was lonely, she was cold

Whenever they went out it seemed

As though the world began to grow

The two, they both did not feel big enough

To take on something of their own

And they kept moving along

Singing a song, a sad song

Of how they’d never learn

And they’d never know to

Try, they’ve been paralyzed

By fearful eyes and realize

That you can move along

And write your own songs

And be on your way

He had always dreamed to change

The world around him, rearrange the mess

Cause through his eyes it all was beautiful

But not to all the rest, oh no

He had so much to say, he had so much to show

And he kept moving along

Singing a song, a sad song

Of how he’d never know and he’d never learn to

Try, he’s been paralyzed

By fearful eyes and realize

That you can move along

And write your own songs

And be on your way

She was unsure of many things

Disregarding others

Well she loved to sing, no no

And she was too scared to fail

Too scared to give it a go

And she kept moving along

Singing a song, a sad song

Of how she’d never know

And she’d never learn to

Try, she’s been paralyzed

By fearful eyes and realize

That you can move along

And write your own songs

And be on your way

And I’ll stop running away

If you start learning to say

And speak your mind

And I’ll keep writing my songs

If you stop thinking you’re wrong today

Try, we’ve been paralyzed

By fearful eyes and realize

That you can move along

And write your own songs

And be on your way

Try, he’s been paralyzed

By fearful eyes and realize

That you can move along

And write your own songs

And be on your way

Nergens anders naartoe kunnen gaan

Hij was eenzaam, zij had het koud

Telkens als ze uitgingen, leek het

Alsof de wereld begon te groeien

De twee, ze voelden zich allebei niet groot genoeg

Iets van zichzelf op zich nemen

En ze bleven maar doorgaan

Een lied zingen, een droevig lied

Over hoe ze het nooit zouden leren

En dat zouden ze nooit weten

Probeer, ze zijn verlamd

Door angstige ogen en besef

Dat je mee kunt bewegen

En schrijf je eigen liedjes

En onderweg zijn

Hij had er altijd van gedroomd om te veranderen

De wereld om hem heen, herschik de rommel

Want door zijn ogen was het allemaal mooi

Maar niet voor de rest, oh nee

Hij had zoveel te zeggen, hij had zoveel te laten zien

En hij bleef maar doorgaan

Een lied zingen, een droevig lied

Van hoe hij het nooit zou weten en hij het ook nooit zou leren

Probeer, hij is verlamd

Door angstige ogen en besef

Dat je mee kunt bewegen

En schrijf je eigen liedjes

En onderweg zijn

Ze was onzeker over veel dingen

Anderen negeren

Nou, ze hield van zingen, nee nee

En ze was te bang om te falen

Te bang om het te proberen

En ze bleef maar doorgaan

Een lied zingen, een droevig lied

Van hoe ze het nooit zou weten

En dat zou ze nooit leren

Probeer, ze is verlamd

Door angstige ogen en besef

Dat je mee kunt bewegen

En schrijf je eigen liedjes

En onderweg zijn

En ik zal stoppen met wegrennen

Als je begint te leren zeggen

En spreek je gedachten

En ik blijf mijn liedjes schrijven

Als je vandaag niet meer denkt dat je ongelijk hebt

Probeer, we zijn verlamd

Door angstige ogen en besef

Dat je mee kunt bewegen

En schrijf je eigen liedjes

En onderweg zijn

Probeer, hij is verlamd

Door angstige ogen en besef

Dat je mee kunt bewegen

En schrijf je eigen liedjes

En onderweg zijn