Bécquer - KASE.O, Ara Malikian

La oscuridad se cierne sobre mi cabeza

Plumas de un cuervo hallé bajo mi almohada

Réquiem de quien desciende y no se defiende

Y del que no encuentra ya el mínimo placer en nada

Bella durmiente sin beso que la despierte

Soy un columpio oxidado por falta de niños

Los fuegos fatuos del sufrimiento perpetuo

Son las débiles luces con que mi verso ilumino

Si la escalera es el símbolo de la paciencia

Yo os escribo desde el primer escalón

Ecos de mi adolescencia, recuerdos de lluvia joven

Lavan un poco el polvo de mi corazón

Todo me pasa a mi

Estoy en cada crío que llora y en el abuelo que se cae de la banqueta en un bar

No importa la hora: sé que camino de un nuevo desatino me hallo

Fallo si no me domino y estallo

Everyday is drama.

I’m a devoted fan

Everyday is drama.

I’m a devoted fan

Nací en el 80. Ví los 90 pasar como un tranvía hacia el futuro y el futuro era

un muro

Pienso: ¿Por qué ya no hay momentos de tranquilidad?

Dime: ¿Cómo hemos llegado a ésto?

Las oscuras golondrinas de Bécquer cruzaron frente al Chevrolet con su augurio

funesto

Quiero que mis palabras expresen ese silencio y lo sólos que se quedan los

muertos

Lo que un día fueron gritos idealistas tornáronse hoy en murmullos lejanos

Me llegan como vagos rayos de luz ente la lluvia

Soy como un campesino atravesando la penuria

Que le jodan a la fama, me hizo creerme invencible

En un carro de vanidad que sólo era heno

Soy un soñador y una persona sensible

Eso no quiere decir que sea inteligente o bueno

Every day is drama.

I’m a devoted fan

Every day is drama.

I’m a devoted fan

Tengo atracción por el drama.

Soy un devoto fan

Y puede que éstas aficiones algo malo traigan

Porque ¡Jodo, cómo duele en el alma

Cada grito que metía si perdía la calma!

Memorias de un niñato depresivo y blandengue

Relatan la dictadura de una mente estresada

Mi mente salvaje, no supe educarla

Paz para los que llenan su vida de causas.

Uh!

h!

duisternis hangt boven mijn hoofd

Veren van een raaf vond ik onder mijn kussen

Requiem voor degenen die afdalen en zich niet verdedigen

En degene die nergens meer het minste plezier in heeft

Doornroosje zonder kus om haar wakker te maken

Ik ben een roestige schommel bij gebrek aan kinderen

De wil-o'-the-slierten van eeuwigdurend lijden

Het zijn de zwakke lichten waarmee mijn vers verlicht

Als de ladder het symbool van geduld is

Ik schrijf je vanaf de eerste stap

Echo's van mijn adolescentie, herinneringen aan jonge regen

Ze wassen een deel van het stof van mijn hart

alles overkomt mij

Ik ben in elk kind dat huilt en in de grootvader die van de kruk valt in een bar

Het maakt niet uit hoe laat: ik weet dat ik op weg ben naar een nieuwe dwaasheid

Ik faal als ik mezelf niet onder controle heb en explodeer

Elke dag is drama.

Ik ben een toegewijde fan

Elke dag is drama.

Ik ben een toegewijde fan

Ik ben geboren in de jaren 80. Ik zag de jaren 90 voorbij gaan als een tram naar de toekomst en de toekomst was

een muur

Ik denk: waarom zijn er geen momenten van rust meer?

Vertel eens: hoe zijn we hiertoe gekomen?

Bécquer's donkere zwaluwen kruisten voor de Chevrolet met hun voorteken

fataal

Ik wil dat mijn woorden die stilte uitdrukken en hoe alleen de

dood

Wat ooit idealistische kreten waren, veranderde vandaag in verre gemompel

Ze komen naar me toe als vage lichtstralen in de regen

Ik ben als een boer die door ontberingen gaat

Fuck fame, het deed me denken dat ik onoverwinnelijk was

In een toiletwagen die alleen maar hooi was

Ik ben een dromer en een gevoelig persoon

Dat betekent niet dat hij slim of goed is

Elke dag is een drama.

Ik ben een toegewijde fan

Elke dag is een drama.

Ik ben een toegewijde fan

Ik heb een aantrekkingskracht op drama.

Ik ben een toegewijde fan

En deze hobby's kunnen iets slechts brengen

Want verdomme, wat doet het pijn in de ziel

Elke schreeuw die ik maakte als ik mijn kalmte verloor!

Herinneringen aan een depressief en zacht kind

Ze vertellen over de dictatuur van een gestresste geest

Mijn wilde geest, ik wist niet hoe ik haar moest opvoeden

Vrede voor degenen die hun leven vullen met doelen.

oeh!

h!