Tanz mit der Sphinx - Karat

Aus der Ferne erscheint dein Gesicht,

Schön wie ein Tag, den man nicht mehr vergisst.

Du bist wie Atlantis, die in Fluten versinkt.

Wir hatten Hunger nach Glück in den Felsen am Strand wie sie.

Du bist eine Glocke, die dunkel erklingt.

Wir hatten Hunger nach Glück wie der Fluss nach dem Meer irgendwann.

Doch ich war ein Pirat, hab' die Taue gekappt wie ein Fremder,

Hab' Juwelen gesucht und Korallen geraubt.

Ich hab' die Tränen verflucht und das Pendel der Uhr vor dem Abschied.

Er zerbrach wie ein Glas, noch bevor es begann.

Hundert Scherben aus dunklem Rubin

Brennen tief in die Haut die Erinnerung ein.

Du bist eine Glocke, die immer noch ruft.

Ich hab' die Zweifel versenkt in den Klippen am Strand unterwegs.

Doch ich war ein Pirat, hab' die Taue gekappt wie ein Fremder,

Hab' Juwelen gesucht und Korallen geraubt.

Ich hab' die Tränen verflucht und das Pendel der Uhr vor dem Abschied.

Er zerbrach wie ein Glas, noch bevor es begann.

In der Ferne verweht dein Gesicht.

Und es verliert sich die Spur wie die Perlen im Sand irgendwo.

Ich gehe als Fremder hinaus in den Regen,

Und ich tanze und tanze einen Tanz mit dem Regen.

Je gezicht verschijnt al van ver

Mooi als een dag om nooit te vergeten.

Je bent als Atlantis dat zinkt in de overstromingen.

We waren hongerig naar geluk in de rotsen op het strand zoals zij.

Je bent een donker belletje.

We hongerden naar geluk zoals de rivier op een gegeven moment naar de zee hongert.

Maar ik was een piraat, sneed de touwen door als een vreemde

Juwelen doorzocht en koralen gestolen.

Ik vervloekte de tranen en de slinger van de klok voordat ik afscheid nam.

Hij brak als een glas voordat het begon.

Honderd scherven donkere robijn

Brand de herinnering diep in de huid.

Je bent een bel die nog steeds rinkelt.

Ik verzonken de twijfels in de kliffen op het strand onderweg.

Maar ik was een piraat, sneed de touwen door als een vreemde

Juwelen doorzocht en koralen gestolen.

Ik vervloekte de tranen en de slinger van de klok voordat ik afscheid nam.

Hij brak als een glas voordat het begon.

In de verte waait je gezicht weg.

En het spoor gaat ergens verloren als parels in het zand.

Ik ga de regen in als een vreemdeling

En ik dans en dans een dans met de regen.