Anima - Kabo

Una macchina del tempo è un grande sbaglio

Perché ci uccideremo e torneremo per rifarlo

L’amore oggi è cieco perché non vede tanto

L’amore d’altri tempi, stava in uno sguardo

Una casa da vivo è un’utopia

Una cassa da morto resta una garanzia

Carta, canta, ma canta così male che il pubblico si disincanta

Divisi in tanta gente che ha in mente rapine in banca

Decisi in banda di quelle con il passamontagna e la panda

Di quelle dove fuggi in Olanda

Lo spirito nazionale ci squaglia

Perché l’alcol bagna l’Italia

Ne macchia la maglia

I mostri nascosti tra i boschi di Puglia e Calabria

Spruzza di rabbia

Urla, se sei vittima di una burla

Urla, se sei il capo della tua curva

Lei urla perché lui provò a sedurla

Promise di scopare invece poi fece la furba

Dice che sono cinico

Che sono troppo poetico, troppo poco politico

Abbiamo spilli nei guanti

Andiamo a puttane perché siamo ottimi amanti

Ti penso, tra le fiamme dell’inferno

Ti metto, tra le righe del quaderno

Ti cerco tra i pixel dello schermo

Tra le luci di natale nella nebbia dell’inverno

Bada bene a dove butti il seme

Di come faccia male se ti prende bene

E acchiappala se sviene dopo che viene

Ma non tirare conclusioni che fai male

Se mi prendi bene

Grida

Le lacrime fanno rumore se l’anima vibra

Dal buco più cupo godrai di una vista infinita

Ognuno di noi viene al mondo gridando alla vita

Ma fa più rumore il silenzio che lascia nel cuore chi lascia la vita

E grida

Io lascio il mio grido sul foglio con una matita

Farà più tremare di un cuore che batte a fatica

Ognuno di noi viene al mondo gridando alla vita

Ma fa più rumore il silenzio che lascia nel cuore chi lascia la vita

Urlano dalle case le madri di sera

Per richiamare i figli scappati da un’era

Urlano dalle strade i figli di un’era

Che fu una mamma severa e troppo poco sincera

Urla, grida, botte, schiamazzi

Di giorno e di notte escono i pazzi

La mente è serena se sta per i suoi fatti

Se scende a patti con il cuore sono cazzi

Male, molto male

Provare ad arrotondare un carattere cubitale

Sale, molto sale

Sopra i tagli che ti sei fatto nel tentativo di provare

Ma qui è tutto normale

D’altronde, tu cavi il ragno dal buco ma il ragno morde

Volevi una mano erano mani morte

Volevi una dritta erano tutte storte

Da qui il grido di rabbia

Per essere liberi, liberi nella nebbia

La visuale poco nitida

E la paura è capillare solo se è paura liquida

Sarò chiaro io fumo da Milano

E sono assai lontano dai campi di grano

Da me la gente urla per dire fai piano

E un saluto da uno sconosciuto è un fatto strano

Capita di camminare sopra una colata lavica

Di meditare affianco a una pistola carica

Capita di sentire l’anima

Che tira calci per uscire da una lacrima

Ma nulla si rimedia

La vita è una tragedia recitata da commedia

È parlare ad uno suicida della sua vita media

Dandogli corda lui capirebbe: «Prendi la sedia»

Grida

Le lacrime fanno rumore se l’anima vibra

Dal buco più cupo godrai di una vista infinita

Ognuno di noi viene al mondo gridando alla vita

Ma fa più rumore il silenzio che lascia nel cuore chi lascia la vita

E grida

Io lascio il mio grido sul foglio con una matita

Farà più tremare di un cuore che batte a fatica

Ognuno di noi viene al mondo gridando alla vita

Ma fa più rumore il silenzio che lascia nel cuore chi lascia la vita

Een tijdmachine is een grote fout

Omdat we onszelf zullen doden en terugkomen om het opnieuw te doen

Liefde is vandaag blind omdat ze niet veel ziet

De liefde van andere tijden was in één oogopslag

Een live house is een utopie

Een kist blijft een garantie

Carta zingt, maar zingt zo slecht dat het publiek ontgoocheld is

Verdeeld in veel mensen die bankovervallen op het oog hebben

Besloten in een groep van degenen met de bivakmuts en de panda

Van degenen waar je naar Holland vlucht

De nationale geest smelt ons

Omdat alcohol baadt in Italië

Het bevlekt het shirt

De monsters verborgen in de bossen van Apulië en Calabrië

Spray met woede

Schreeuw als je het slachtoffer bent van een grap

Schreeuw, als je de leider van je curve bent

Ze schreeuwt omdat hij haar probeerde te verleiden

Hij beloofde in plaats daarvan te neuken, toen werd hij slim

Hij zegt dat ik cynisch ben

Dat ik te poëtisch ben, te weinig politiek

We hebben spelden in de handschoenen

We gaan naar hoeren omdat we uitstekende minnaars zijn

Ik denk aan je, in de vlammen van de hel

Ik zal je tussen de regels van het notitieboek plaatsen

Ik zoek je tussen de pixels van het scherm

Tussen de kerstverlichting in de wintermist

Wees voorzichtig waar je het zaad gooit

Over hoe het pijn doet als het goed met je gaat

En vang haar op als ze flauwvalt nadat ze is klaargekomen

Maar trek geen verkeerde conclusies

Als je me goed opvat

Roepen

Tranen maken geluid als de ziel trilt

Vanuit het donkerste gat geniet je van een oneindig uitzicht

Ieder van ons komt ter wereld schreeuwend om het leven

Maar de stilte die in het hart is achtergelaten door degenen die het leven verlaten, maakt meer lawaai

En hij huilt

Ik laat mijn kreet op het laken achter met een potlood

Het zal je meer doen beven dan een hart dat worstelt om te kloppen

Ieder van ons komt ter wereld schreeuwend om het leven

Maar de stilte die in het hart is achtergelaten door degenen die het leven verlaten, maakt meer lawaai

De moeders schreeuwen 's avonds uit de huizen

Om kinderen te herinneren die een tijdperk zijn ontvlucht

De kinderen van een tijdperk schreeuwen van de straat

Dat ze een strenge moeder was en te onoprecht

Schreeuwen, schreeuwen, klappen, schreeuwen

Gekke mensen komen dag en nacht naar buiten

De geest is sereen als hij zijn gang gaat

Als hij tot overeenstemming komt met het hart, is dat rotzooi

Slecht erg slecht

Probeer een groot blokteken af ​​te ronden

Zout, veel zout

Boven de bezuinigingen die je hebt gemaakt tijdens het passen

Maar alles is hier normaal

Aan de andere kant trek je de spin uit het gat, maar de spin bijt

Je wilde een hand, het waren dode handen

Je wilde een straight, ze hadden het allemaal mis

Vandaar de kreet van woede

Om vrij te zijn, vrij in de mist

De onduidelijke weergave

En angst is alleen wijdverbreid als het vloeibare angst is

Ik zal duidelijk zijn, ik rook uit Milaan

En ik ben erg ver van de tarwevelden

Hier schreeuwen mensen om te zeggen: wees stil

En een begroeting van een vreemde is een vreemde gebeurtenis

Het komt voor dat je bovenop een lavastroom loopt

Mediteren naast een geladen geweer

Soms voel je de ziel

Die trapt om uit een traan te komen

Maar er kan niets worden verholpen

Het leven is een tragedie gespeeld door komedie

Het is praten met een suïcidale persoon over zijn gemiddelde leven

Als hij hem een ​​touw gaf, zou hij begrijpen: "Neem de stoel"

Roepen

Tranen maken geluid als de ziel trilt

Vanuit het donkerste gat geniet je van een oneindig uitzicht

Ieder van ons komt ter wereld schreeuwend om het leven

Maar de stilte die in het hart is achtergelaten door degenen die het leven verlaten, maakt meer lawaai

En hij huilt

Ik laat mijn kreet op het laken achter met een potlood

Het zal je meer doen beven dan een hart dat worstelt om te kloppen

Ieder van ons komt ter wereld schreeuwend om het leven

Maar de stilte die in het hart is achtergelaten door degenen die het leven verlaten, maakt meer lawaai