Worn - Jukai

Your forever came to an end

In my world you are as good as dead

You ripped the heart from my chest

I mend the caverns you callously left

Pick our memories like a scab

They keep coming back

Tear at my soul until there’s nothing left

We are a broken dream

Worn out by time

We came apart at the seams

The sun doesn’t rise in my eyes

Devoid of hope

All that’s left is the hell

In which I roam

You were a staple, an anchor end

I was wrong, you’re not heaven sent

You’re cold

Your cold embrace keeps me up at night

If I had the words to wash away the lies

I would crush them into your eyes

Wish I could hurt, to feel the blood in my veins

Tried to find those words, silence remains

Your beauty, captured in still frame

Helpless, I’ll fall victim once again

Je voor altijd kwam tot een einde

In mijn wereld ben je zo goed als dood

Je hebt het hart uit mijn borst gerukt

Ik herstel de grotten die je meedogenloos hebt achtergelaten

Pluk onze herinneringen als een korstje

Ze blijven terugkomen

Scheur aan mijn ziel totdat er niets meer over is

We zijn een gebroken droom

Versleten door de tijd

We kwamen uit elkaar op de naden

De zon komt niet op in mijn ogen

Zonder hoop

Het enige dat overblijft is de hel

Waarin ik ronddwaal

Je was een nietje, een ankerpunt

Ik had het mis, je bent niet door de hemel gezonden

Je bent koud

Je koude omhelzing houdt me 's nachts wakker

Als ik de woorden had om de leugens weg te wassen

Ik zou ze in je ogen verpletteren

Ik wou dat ik pijn kon doen, om het bloed in mijn aderen te voelen

Ik probeerde die woorden te vinden, maar er blijft stilte

Je schoonheid, vastgelegd in stilstaand beeld

Hulpeloos zal ik opnieuw het slachtoffer worden