Tooth & Nail - Jukai

Tooth and nail

Take steps forward only to retract,

Strangled in my attempt to escape this trap

No care to awake from a long nights sleep,

In my mind, I’ve lost all peace.

Face yourself after years of work and toil

Realize that life isn’t what you thought it would be

Long to be at rest, buried underneath the soil.

Can’t look on the bright side when your face down in the dirt

Thankless human being with no self worth.

Hateful and prone to spite, I’m a threat to myself

Isolated from the world, I put my loved ones on a shelf

Face yourself after years of work and toil

Realize that life isn’t what you thought it would be

Long to be at rest, buried underneath the soil.

My corpse lies in the dirt, worms feast on broken hopes.

Reaching up, muddy earth, My bones fail to feel the sun.

I see and I hear them speak but I can’t make out their words,

I’ll be six feet under before I can rest assure

That I’ll be free of hopelessness.

Unconvinced, my fingers burn,

Miserable and tired, mind overworked

Cast aside, I peer from the depths.

Cast aside, I peer from the depths,

seething with hate in spite of neglect

With envy, I see those around me progress

Stressing myself while the world’s at rest.

Cursing myself, I’ll never learn

Killing myself to live free of scorn

In my greatest attempts I always fail

Sick of fighting tooth and nail

Tooth and Nail

Tand en nagel

Zet alleen stappen vooruit om terug te trekken,

Gewurgd in mijn poging om aan deze val te ontsnappen

Geen zorg om wakker te worden van een lange nachtrust,

In mijn gedachten ben ik alle rust kwijt.

Zie jezelf onder ogen na jaren van werken en zwoegen

Besef dat het leven niet is wat je dacht dat het zou zijn

Lang om in rust te zijn, begraven onder de grond.

Kan er niet goed uitzien als je met je gezicht naar beneden in de modder ligt

Ondankbaar mens zonder eigenwaarde.

Haatdragend en vatbaar voor wrok, ik ben een bedreiging voor mezelf

Geïsoleerd van de wereld, zette ik mijn dierbaren op een plank

Zie jezelf onder ogen na jaren van werken en zwoegen

Besef dat het leven niet is wat je dacht dat het zou zijn

Lang om in rust te zijn, begraven onder de grond.

Mijn lijk ligt in het vuil, wormen smullen van gebroken hoop.

Naar boven reikend, modderige aarde, voelen mijn botten de zon niet.

Ik zie en hoor ze praten, maar ik kan hun woorden niet verstaan,

Ik ben 1,80 meter onder de grond voordat ik gerust kan zijn

Dat ik vrij zal zijn van hopeloosheid.

Niet overtuigd branden mijn vingers,

Ellendig en moe, geest overwerkt

Opzij geworpen, tuur ik vanuit de diepte.

Opzij geworpen, tuur ik vanuit de diepte,

kokend van haat ondanks verwaarlozing

Met afgunst zie ik de mensen om me heen vooruitgang boeken

Ik stress mezelf terwijl de wereld in rust is.

Ik vervloek mezelf, ik zal het nooit leren

Mezelf doden om vrij van minachting te leven

In mijn grootste pogingen faal ik altijd

Ziek van het vechten met hand en tand

Tand en nagel