Moses Pain - Jonathan Wilson

Moses pain takes your bag and head on in to the city

It looks like they could use another troubadour

All the fair ladies there, they’ll be begging for mercy

Don’t forget your chambermaid she’s waiting on the seventh floor

They wanna show you to high cotton when you sing about slavery

They wanna sell and reproduce your golden morgues

They wanna get down to the bottom of what it is that propells you

They’ll never know that hard luck road you’ve been on

Noo

They just remember that country doctor with the twitching eyelids

The one who showed you, Moses, how you where gonna get to heaven

One who brought you your mothers world just to scrap it and sing it

And the one who you will meet, Moses, when you make a bad call

One made you see that maiden in the doorway

She was summoning you to travel on loves sweet two lane highway

Just remember the art of war and them affairs down in Eden

Don’t become the type of person that you told me you would never become

And there in the paradise when you put your pin to the page

And beauty never knew the world until you came of age

There clowns whispering if thunder whispering with rain

Keep writing those sweet rugged melodies of love

If Moses' allright the legend of pain

Keep on riding

Keep on riding

Keep on riding

Keep on riding

Keep on riding

Keep on riding

Keep on riding

Moses Pain pakt je tas en gaat de stad in

Het lijkt erop dat ze nog een troubadour kunnen gebruiken

Alle mooie dames daar, ze zullen om genade smeken

Vergeet je kamermeisje niet, ze wacht op de zevende verdieping

Ze willen je laten zien hoe hoog de katoen is als je over slavernij zingt

Ze willen je gouden lijkenhuizen verkopen en reproduceren

Ze willen tot op de bodem uitzoeken wat het is dat je voortstuwt

Ze zullen nooit die pechweg kennen die je hebt afgelegd

Nee

Ze herinneren zich alleen die plattelandsdokter met de trillende oogleden

Degene die je liet zien, Mozes, hoe je naar de hemel gaat?

Iemand die je de wereld van je moeder heeft gebracht, gewoon om het te schrappen en te zingen

En degene die je zult ontmoeten, Mozes, wanneer je een slechte oproep doet

Eén deed je dat meisje in de deuropening zien

Ze riep je om te reizen op de liefdes zoete tweebaans snelweg

Onthoud gewoon de kunst van het oorlogvoeren en die zaken in Eden

Word niet het type persoon waarvan je zei dat je het nooit zou worden

En daar in het paradijs als je je speld op de pagina zet

En schoonheid heeft de wereld nooit gekend tot je meerderjarig werd

Er fluisteren clowns als donder fluistert met regen

Blijf die zoete, ruige melodieën van liefde schrijven

Als Mozes het goed doet, de legende van pijn

Blijf rijden

Blijf rijden

Blijf rijden

Blijf rijden

Blijf rijden

Blijf rijden

Blijf rijden