Can't Keep from Crying - John Renbourn

My life flows on in endless song*

Above earth’s lamentation.

I hear the real, though far off

That hails the new creation

Above the tumult and the strife,

I hear the music ringing;

It sounds an echo in my soul

How can I keep from singing?

What though the tempest loudly roars,

I hear the truth, it liveth.

What though the darkness round me close,

Songs in the night it giveth.

No storm can shake my inmost calm

While to that rock I’m clinging.

Since love is lord of Heaven and earth

How can I keep from singing?

When tyrants tremble, sick with fear,

And hear their death-knell ringing,

When friends rejoice both far and near,

How can I keep from singing?

In prison cell and dungeon vile

Our thoughts to them are winging.

When friends by shame are undefiled,

How can I keep from singing?

Mijn leven vloeit voort in eindeloze zang*

Boven de klaagzang van de aarde.

Ik hoor de echte, hoewel ver weg

Dat begroet de nieuwe schepping

Boven het tumult en de strijd,

Ik hoor de muziek rinkelen;

Het klinkt als een echo in mijn ziel

Hoe kan ik voorkomen dat ik zing?

Wat hoewel de storm luid brult,

Ik hoor de waarheid, het leeft.

Wat hoewel de duisternis om me heen sluit,

Liedjes in de nacht die het geeft.

Geen enkele storm kan mijn innerlijke kalmte doen wankelen

Terwijl ik me vastklamp aan die rots.

Omdat liefde heer is van hemel en aarde

Hoe kan ik voorkomen dat ik zing?

Wanneer tirannen beven, ziek van angst,

En hoor hun doodsklok luiden,

Als vrienden zich ver en dichtbij verheugen,

Hoe kan ik voorkomen dat ik zing?

In de gevangeniscel en smerige kerkers

Onze gedachten aan hen zijn vluchtig.

Als vrienden uit schaamte onbezoedeld zijn,

Hoe kan ik voorkomen dat ik zing?