Forgive Us - John McCutcheon

Little town that I was born in Early every Sunday morning

We’d drive past those fields of corn

That led us to Saint James

Planted in those hard oak pews

Your neighbors sitting next to you

Said the words each of us knew

As well as our own names

«Our Father,

Who art in Heaven,

Holy is your name.

Thy kingdom come,

Thy will be done.

Give us this day our bread.»

Then came the hardest part

The one that troubled every heart

Those haunting words of mystery

That long have followed after me Forgive us, as we forgive

Forgive us, as we forgive

Forgive us, as we forgive each other

In the long years since those days

My soul and heart have often strayed

But still I bow my life to pray

Those sweet, familiar words

But, oh, the meanings shift and dart

Whenever I come to that part

It stirs my soul, it stills my heart

Like nothing I have heard

Forgive us, as we forgive

Forgive us, as we forgive

Forgive us, as we forgive each other

Forgive us, as we forgive

Forgive us, as we forgive

Forgive us In that Pennsylvania town

That awful day, that awful sound

When madness struck the young girls down

A tale too often heard

These strangers from another time

They knew the grief, they knew the crime

But somehow, somewhere they could find

The strength to say these words:

Forgive us, as we forgive

Forgive us, as we forgive

Forgive us, as we forgive each other

Sometimes what’s holy is so true

It’s standing right in front of you

Nothing you can really do,

There’s nothing you can say

Except to humbly take your place

And in every trial that we face

May we somehow find the grace

To live the words we pray

Forgive us, as we forgive

Forgive us, as we forgive

Forgive us, as we forgive each other

Forgive us, as we forgive

Forgive us, as we forgive

Forgive us, forgive.

Stadje waar ik geboren ben Elke zondagochtend vroeg

We zouden langs die maïsvelden rijden

Dat leidde ons naar Saint James

Geplant in die harde eiken kerkbanken

Je buren zitten naast je

Zei de woorden die we allemaal kenden

Evenals onze eigen namen

"Onze Vader,

Wie zijt in de hemel,

Heilig is je naam.

Uw koninkrijk kome,

Uw wil geschiede.

Geef ons heden ons brood.»

Toen kwam het moeilijkste deel

Degene die elk hart verontrustte

Die beklijvende woorden van mysterie

Zo lang heb ik mij gevolgd. Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, zoals wij elkaar vergeven

In de lange jaren sinds die tijd

Mijn ziel en hart zijn vaak afgedwaald

Maar toch buig ik mijn leven om te bidden

Die lieve, bekende woorden

Maar oh, de betekenissen verschuiven en schieten

Telkens als ik bij dat deel kom

Het beroert mijn ziel, het kalmeert mijn hart

Zoals niets dat ik heb gehoord

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, zoals wij elkaar vergeven

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons in dat stadje in Pennsylvania

Die vreselijke dag, dat vreselijke geluid

Toen de waanzin de jonge meisjes trof

Een verhaal dat te vaak wordt gehoord

Deze vreemdelingen uit een andere tijd

Ze kenden het verdriet, ze kenden de misdaad

Maar op de een of andere manier konden ze het ergens vinden

De kracht om deze woorden uit te spreken:

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, zoals wij elkaar vergeven

Soms is wat heilig is zo waar

Het staat recht voor je

Niets dat je echt kunt doen,

Je kunt niets zeggen

Behalve om nederig je plaats in te nemen

En in elke beproeving waarmee we worden geconfronteerd

Mogen we op de een of andere manier de genade vinden

Om de woorden die we bidden na te leven

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, zoals wij elkaar vergeven

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, zoals wij vergeven

Vergeef ons, vergeef.