Unhaunted - John Mark McMillan

In the cradle of the deep

Did you say my name?

My particles responded

My body, she sang

I, I don’t want to be unhaunted

I, I don’t want to be unhaunted

Here in the darkness we relent

Out on the porch with the government

Everybody calls for a covenant

But nobody’s drawing blood

I’ve been thinking about what it meant

You say that you never get used to it

On the shores of the heaven bent

With who I thought I was

Oh, I don’t wanna live like this

Something’s got to give

I don’t want to be unhaunted

In the cradle of the night

Did you call my bluff?

My chemicals responded

My body gave up

I, I don’t want to be unhaunted, my love

I, I don’t want to be unhaunted

Here in the darkness we relent

Out on the porch with the government

Everybody calls for a covenant

But nobody’s drawing blood

I’ve been thinking about what it meant

You say that you never get used to it

On the shores of the heaven bent

With who I thought I was

Oh, I don’t wanna live like this

Something’s got to give

I don’t want to be unhaunted

Oh, I don’t wanna live like this

Something’s got to give

I don’t want to be unhaunted

Do you drive around town in a dreamlike state

Talking to the thoughts, your body can’t shake?

You say I’m lost but maybe I’m late

But where are you my friend?

Have you seen your own face

Do you drive around town in a dreamlike state

Talking to the thoughts that your body can’t shake?

In the cradle of the deep

Did you say my name?

My particles responded

My body, she sang

I, I don’t want to be unhaunted, my love

I, I don’t want to be unhaunted

Oh, I don’t wanna live like this

Something’s got to give

I don’t want to be unhaunted

In de wieg van de diepte

Heb je mijn naam gezegd?

Mijn deeltjes reageerden

Mijn lichaam, zong ze

Ik, ik wil niet onbeschoft zijn

Ik, ik wil niet onbeschoft zijn

Hier in de duisternis vermurwen we

Op de veranda met de overheid

Iedereen roept op tot een verbond

Maar niemand trekt bloed

Ik heb nagedacht over wat het betekende

Je zegt dat je er nooit aan went

Aan de oevers van de hemel gebogen

Met wie ik dacht dat ik was

Oh, ik wil niet zo leven

Er moet iets geven

Ik wil niet onbeschoft zijn

In de wieg van de nacht

Heb je mijn bluf genoemd?

Mijn chemicaliën hebben gereageerd

Mijn lichaam gaf het op

Ik, ik wil niet onbeschoft zijn, mijn liefste

Ik, ik wil niet onbeschoft zijn

Hier in de duisternis vermurwen we

Op de veranda met de overheid

Iedereen roept op tot een verbond

Maar niemand trekt bloed

Ik heb nagedacht over wat het betekende

Je zegt dat je er nooit aan went

Aan de oevers van de hemel gebogen

Met wie ik dacht dat ik was

Oh, ik wil niet zo leven

Er moet iets geven

Ik wil niet onbeschoft zijn

Oh, ik wil niet zo leven

Er moet iets geven

Ik wil niet onbeschoft zijn

Rijdt u door de stad in een droomachtige staat?

Als je tegen de gedachten praat, kan je lichaam niet beven?

Je zegt dat ik verdwaald ben, maar misschien ben ik te laat

Maar waar ben je mijn vriend?

Heb je je eigen gezicht gezien?

Rijdt u door de stad in een droomachtige staat?

Praten met de gedachten die je lichaam niet van zich af kan schudden?

In de wieg van de diepte

Heb je mijn naam gezegd?

Mijn deeltjes reageerden

Mijn lichaam, zong ze

Ik, ik wil niet onbeschoft zijn, mijn liefste

Ik, ik wil niet onbeschoft zijn

Oh, ik wil niet zo leven

Er moet iets geven

Ik wil niet onbeschoft zijn