Ten Thousand - John Mark McMillan

Ten thousand glimmering like coals in our chest

Ball bearings drawn to the magnetic breath

Of ten thousand weeping with wings on their tears

Amidst ten thousand voices for ten thousand years

For ten thousand graves yawning, unlocked and unlatched

Now ten thousand holes with rocks on their backs

Ten thousand tombs gaping wide singing the praises

Of ten thousand bodies unlaced and unlaid

As the ten thousand highways unfold their doors

For the ten thousand standing on Nineveh’s shores

Where the blood of a husband silences wars

For the girl who rises to meet him

And she sings

«World, I’ve overcome you

World, I’ve overcome you

World, I’ve overcome by my song and the blood of a Son»

Ten thousand rivers run red like my veins

Where the bones of men hum like a rattling cage

For sinew to cling to, for wind to remain

In ten thousand lungs for ten thousand days

Breathing like a choir of holes in the ground

Where the cynical have lain, where the cynical go down

Save the gravity of time lets go of her drowned

Like ten thousand sparrows unlocked and unwound

As the ten thousand highways unfold their doors

For the ten thousand standing on Nineveh’s shores

Where the blood of a husband silences wars

For the girl who rises to meet him

And she sings

«World, I’ve overcome you

World, I’ve overcome you

World, I’ve overcome by my song and the blood of a Son»

She sings

«World, I’ve overcome you

World, I’ve overcome you

World, I’ve overcome by my song and the blood of a Son»

Tienduizend glinsterend als kolen in onze borst

Kogellagers aangetrokken door de magnetische adem

Van tienduizend huilen met vleugels op hun tranen

Temidden van tienduizend stemmen gedurende tienduizend jaar

Voor tienduizend graven geeuwen, ontgrendeld en ontgrendeld

Nu tienduizend gaten met stenen op hun rug

Tienduizend graven die wijd openstaan ​​en de lof zingen

Van tienduizend lichamen losgeregen en losgemaakt

Terwijl de tienduizend snelwegen hun deuren openen

Voor de tienduizend die aan de kust van Nineve staan

Waar het bloed van een man oorlogen het zwijgen oplegt

Voor het meisje dat opstaat om hem te ontmoeten

En ze zingt

"Wereld, ik heb je overwonnen"

Wereld, ik heb je overwonnen

Wereld, ik heb overwonnen door mijn lied en het bloed van een zoon»

Tienduizend rivieren lopen rood als mijn aderen

Waar de botten van mannen zoemen als een ratelende kooi

Voor pezen om zich aan vast te klampen, voor wind om te blijven

In tienduizend longen gedurende tienduizend dagen

Ademen als een koor van gaten in de grond

Waar de cynici hebben gelegen, waar de cynici ten onder gaan

Bespaar de zwaarte van de tijd, laat haar verdronken gaan

Als tienduizend mussen ontgrendeld en afgewikkeld

Terwijl de tienduizend snelwegen hun deuren openen

Voor de tienduizend die aan de kust van Nineve staan

Waar het bloed van een man oorlogen het zwijgen oplegt

Voor het meisje dat opstaat om hem te ontmoeten

En ze zingt

"Wereld, ik heb je overwonnen"

Wereld, ik heb je overwonnen

Wereld, ik heb overwonnen door mijn lied en het bloed van een zoon»

Ze zingt

"Wereld, ik heb je overwonnen"

Wereld, ik heb je overwonnen

Wereld, ik heb overwonnen door mijn lied en het bloed van een zoon»