Ashes and Flames - John Mark McMillan

You and I meet

On the shores of the broken

You swallow the ocean

I swallow my pride

Only to see

The way that I need You

Is more than I knew

I ever could

'Cause in between the ashes

And the flames

Is a cry an awkward silence

Could never contain

And the falling of my hammers

And the writhing of my pain

You know, it’s just not as real as the way

That Your calling my name

Well, I can’t help thinking

The way that You want me

And the ghost that haunts me

Are one and the same

'Cause you stand at my window

At night, while I’m sleeping

There’s not a promise I’m keeping

That could ever repay You

In between the ashes

And the flames

There’s a song that burns brighter

Than radio waves

'Bout the remnants of my Idols

'Bout the shadow of my shame

About how they scatter like the rain and I can’t stop crying

'Cause You won’t stop calling my name

Calling my name

Calling my name

Up from the ashes, yeah

Jij en ik ontmoeten elkaar

Aan de oevers van de gebrokenen

Je slikt de oceaan in

Ik slik mijn trots in

Alleen om te zien

De manier waarop ik je nodig heb

Is meer dan ik wist

dat zou ik ooit kunnen

Want tussen de as in

En de vlammen

Is een kreet een ongemakkelijke stilte?

Zou nooit kunnen bevatten

En het vallen van mijn hamers

En het kronkelen van mijn pijn

Weet je, het is gewoon niet zo echt als de manier waarop

Dat je mijn naam noemt

Nou, ik kan het niet helpen om na te denken

De manier waarop U mij wilt

En de geest die me achtervolgt

Zijn een en dezelfde

Omdat je voor mijn raam staat

'S Nachts, terwijl ik slaap

Er is geen belofte die ik nakom

Dat zou je ooit kunnen terugbetalen

Tussen de as

En de vlammen

Er is een nummer dat helderder brandt

dan radiogolven

'Over de overblijfselen van mijn Idols'

'Over de schaduw van mijn schaamte'

Over hoe ze uiteenspatten als de regen en ik kan niet stoppen met huilen

Omdat je niet stopt met mijn naam te noemen

Mijn naam noemen

Mijn naam noemen

Op uit de as, yeah