Pra Quem Pensa - Joca

Pra que saber da minha vida

Se não for parecida com a sua

Não tenho grana, vivencia insana

Eu saio pouco pra rua

Ganho uns pano meu filho me zoa

Eu sigo atrás do amanhã

Tem quem acha chato mas eu curto

Gonzaguinha e Djavan

Só deus sabe o tanto errei

E o tanto que dói isso

Todo dia o precipício fala mano da um fim nisso

Só que a voz da minha consciência

Sempre berra a consequência

Então se o passo acaba no impasse

Eu peço mais paciência

E sempre vai ter alguém do capital

Que te tira

Dizem que números não mentem mas vendem muita mentira

A indústria de estrela, adola, dstra e destroça

Estressa qum traçou outra rota, longe dos ratos e manda pra roça

Então fico só na minha ali pelas beiradas

Do naipe malandro velho, ali pelas quebradas

Entre conflitos sociais e étnicos

Na cena do jogador com meus rap técnico

Pra quem pensa será que vai mudar

Pra quem tenta só força camará

Pra quem sente tudo bem se chorar

Pra quem erra deixa o mundo girar

E eu pensando no que eu nunca vi

Vendo filmes que eu nunca vivi

Quantas casas decimais

Quantos sonhos no meu djavu

Deixa vir nego veio não vai

No vão da barriga onde a dor não sai

Não se esquece confia a caneta

O que não se escreve se solta e cai

Tenho tido problemas

Queria sair não da

Tentando ficar não deu

Sem barco cais

Sem casa de galho em galho

Casa de um amigo meu

Quantas orações pro pai, será que ele me esqueceu

De corpo fechado uma vela acesa

O silencio no escuro num copo meu mar de breu

Versos de areia no meio da lama

O esforço de cada degrau da escada

Minha mente no alto na chuva procura uma lona

Andando descalço, mente corre maratona

Sendo fluído como água firme

Pedra solidificando a relação

Engessado peito congelado

Não se iluda baby meu discurso é vão

O que brilha no final da vida

É luz divina vida corre a um milhão

No fundo do poço a cada baile estrela ansiedade minha geração

Waarom weten over mijn leven

Als het niet is zoals het jouwe

Ik heb geen geld, krankzinnige ervaring

Ik ga zelden de straat op

Ik haal wat kleding die mijn zoon voor de gek houdt

Ik volg na morgen

Er zijn mensen die het saai vinden, maar ik vind het leuk

Gonzaguinha en Djavan

Alleen God weet hoeveel ik verkeerd was

En hoeveel pijn het doet

Elke dag spreekt de klif bro, maak er een einde aan

Maar de stem van mijn geweten

Roept altijd de consequentie

Dus als de stap in een impasse eindigt

Ik vraag om meer geduld

En er zal altijd wel iemand uit de hoofdstad zijn

dat haalt je weg

Ze zeggen dat cijfers niet liegen, maar ze verkopen veel leugens

De sterrenindustrie aanbidt, vernietigt en vernietigt

Stress die een andere route uitstippelde, weg van de ratten en naar de velden stuurde

Dus ik ben gewoon in de mijne over de randen

Van het oude bedriegerspak, daar in de kappen

Tussen sociale en etnische conflicten

In de spelersscène met mijn technische rap

Voor wie denkt dat het gaat veranderen

Voor degenen die het proberen, forceer gewoon, kameraad

Voor degenen die zich oké voelen als ze huilen

Voor degenen die fouten maken, laat de wereld maar draaien

En ik denk aan wat ik nog nooit heb gezien

Films zien die ik nog nooit heb gezien

hoeveel decimalen

Hoeveel dromen in mijn djavu

Laat het komen, man, kom, ga niet

In de buik waar de pijn niet weggaat

Vergeet niet op de pen te vertrouwen

Wat niet geschreven is, raakt los en valt

Ik heb problemen gehad

Ik wilde vertrekken

Proberen te blijven lukte niet

zonder aanlegsteiger

Geen huis van tak tot tak

Huis van een vriend van mij

Hoeveel gebeden voor de vader, heeft hij mij vergeten

Met een gesloten lichaam een ​​brandende kaars

Stilte in het donker in een glas van mijn pekzee

Verzen van zand midden in de modder

De inspanning van elke trede van de ladder

Mijn geest hoog in de regen zoekt naar een zeildoek

Blootsvoets lopen, geest loopt marathon

Vloeibaar zijn als constant water

Stone verstevigt de relatie

gepleisterde bevroren borst

Houd jezelf niet voor de gek, schat, mijn toespraak is tevergeefs

Wat straalt aan het einde van het leven

Het is goddelijk licht, het leven kent een miljoen

Op de bodem van de put, bij elke bal sterangst mijn generatie