Sensory Memory - Jen Cloher

I start missing you

Days before you leave

I guess it’s a kind of sensory memory

Deep below the conscious

Mind you

I can be on my own

I’m an only child

I like my company

Potter ‘round

Make another pot of

Tea for two is when

You come home

We sit and eat breakfast

Eggs with soldier toast

Buttered well

So you get the edges

Of the things we never say

Distance has a funny way

Of slowly making you someone

That I don’t know

People ask me why

I don’t go on the road with you

I tell them

«Here's a day in the life of a touring muso»

Early morning flight

Press all day

City through a window

Air-conditioned room

With a view

Late night

Early morning

Light creeps through the blinds

And the cat

Hungry for her breakfast

Routine keeps me sane

I’m not made

For the lonesome highway

I guess I’m never gonna be

The Joy to your Slim Dusty

But you know I’m always here

When you get home

I start missing you

Days before you leave

I guess it’s a kind of sensory memory

Deep below the conscious

Ik begin je te missen

Dagen voordat je vertrekt

Ik denk dat het een soort zintuiglijk geheugen is

Diep onder het bewuste

Let wel

Ik kan alleen zijn

Ik ben enig kind

Ik hou van mijn bedrijf

Pottenbakkersronde

Maak er nog een pot van

Thee voor twee is wanneer

Jij komt thuis

We zitten en ontbijten

Eieren met soldatentoost

Goed beboterd

Dus je krijgt de randen

Van de dingen die we nooit zeggen

Afstand heeft een grappige manier

Van langzaam iemand van je maken

Dat weet ik niet

Mensen vragen me waarom

Ik ga niet met je op pad

Ik vertel het hem

«Hier is een dag uit het leven van een reizende muso»

Vlucht in de vroege ochtend

Pers de hele dag

Stad door een raam

Kamer met airconditioning

Met uitzicht

S avonds laat

Vroege morgen

Licht kruipt door de jaloezieën

En de kat

Hongerig naar haar ontbijt

Routine houdt me gezond

Ik ben niet gemaakt

Voor de eenzame snelweg

Ik denk dat ik dat nooit zal worden

De vreugde voor je Slim Dusty

Maar je weet dat ik er altijd ben

Als je thuis komt

Ik begin je te missen

Dagen voordat je vertrekt

Ik denk dat het een soort zintuiglijk geheugen is

Diep onder het bewuste