Salomé - Jean-Patrick Capdevielle

Quand j' l’ai vue traîner le long de mon avenue

Malgré ma canne blanche, je l’ai vite reconnue

Avec ses yeux peints couleur mélodrame

On fait tout c' qu’on peut du temps et d' son âme

J’attendais la nuit à l’ombre de l’usine

J' regardais ma vie comme un vieux magazine

Le vent était chaud, le ciel plein de rouge

Elle marchait sur un bateau qui bouge

Elle est v’nue vers moi pour m’apprendre mon rôle

Quand ma solitude n'était vraiment pas drôle

J’ai senti l’orage quand ma voix s’est cassée

Mais déjà je dansais comme un clown sur la trace de Salomé

Y avait dans son lit quelques cartes égyptiennes

Elle m’a demandé de deviner la mienne

Plongeant dans mes yeux, elle jouait les sirènes

Moi j'étais son fou, elle était ma reine

Avant de sortir, j’ai volé toutes ses cartes

J’en f’rai des souvenirs pour ses amants qui partent

Elle semblait dormir, j’ai cru qu’elle rêvait

Ma chance est fragile, fallait pas l’user

En sortant, c’est marrant, j’ai pas fait de vacarme

Mais j’ai vu ce fou s' pendre au signal d’alarme

Une fois dans la rue, j’ai enfin respiré

Il pleuvait mais le vent de minuit a chanté pour Salomé

J’entends l' pauvre Oscar appeler saint Jean-Baptiste

Pour lui demander si l' temps qui passe existe

Sur le bord du puits, quand l’autre a maudit

L’ombre en plein midi, personne n’a compris

Oscar est parti sous la nuit d'équinoxe

Il a juste laissé sa paire de gants de boxe

Tout était en place, le rideau s’est l’vé

Les juges ont crié: Place aux condamnés

Tout ça peut paraître une bien étrange histoire

La morale est loin dans l' fond de ma mémoire

Une bille a sonné comme un vieux bouclier

Quand le vent tournera qui venait me parler de Salomé

Toen ik haar in mijn straat zag hangen

Ondanks mijn witte wandelstok herkende ik haar snel

Met haar ogen geschilderd melodrama

We doen alles wat we kunnen met onze tijd en onze ziel

Ik wachtte op de nacht in de schaduw van de fabriek

Ik keek naar mijn leven als een oud tijdschrift

De wind was warm, de lucht vol rood

Ze liep op een bewegende boot

Ze kwam naar me toe om me mijn rol te leren

Toen mijn eenzaamheid echt niet grappig was

Ik voelde de storm toen mijn stem brak

Maar ik danste al als een clown in de voetsporen van Salome

Er lagen wat Egyptische kaarten in zijn bed

Ze vroeg me om de mijne te raden

Ze dook in mijn ogen en speelde de sirenes

Ik was haar dwaas, zij was mijn koningin

Voordat ik naar buiten ging, heb ik al zijn kaarten gestolen

Ik zal herinneringen maken voor haar geliefden die vertrekken

Ze leek te slapen, ik dacht dat ze droomde

Mijn geluk is broos, zou het niet moeten gebruiken

Uitgaan, het is grappig, ik deed niet moeilijk

Maar ik zag die gek zichzelf ophangen bij het alarmsignaal

Eenmaal op straat ademde ik eindelijk

Het regende maar de middernachtwind zong voor Salome

Ik hoor de arme Oscar Sint Johannes de Doper roepen

Om hem te vragen of de voorbijgaande tijd bestaat

Aan de rand van de put, wanneer de ander heeft gevloekt

De schaduw op de middag, niemand begreep

Oscar achtergelaten onder de nachtevening

Hij heeft net zijn paar bokshandschoenen achtergelaten

Alles was op zijn plaats, het gordijn ging omhoog

De rechters riepen: Maak plaats voor de veroordeelden

Dit alles lijkt misschien een heel vreemd verhaal

Moraliteit zit diep in mijn geheugen

Een knikker klonk als een oud schild

Als de wind draait, wie kwam me vertellen over Salome