Oh chiquita - Jean-Patrick Capdevielle

La caravane des montreurs de vertu vient de s’arrêter pour boire

Devant les bûchers, les prophètes ont crié «Brûlez tous les étendards»

Avec les mots qu’y m’disaient sans comprendre

On leur a fait un sol pour s'étendre

Et moi qui étais v’nu là pour les entendre

J’ai compris qu’il était tard, j’suis rentré

Mais les plombiers venaient d’piéger ma chambre

A l’hôtel de la déroute

Et c’est l’diable en personne qui est v’nu m’apprendre

A payer le prix qu'ça coûte

Oh, Chiquita

Hmmm !

Chiquita

Laisse-moi dormir dans tes bras

Y a les pantins d’l’apocalypse

Qui ont voulu m’faire voir trop d'éclipses

Et j’ai froid

Chiquita

Hmmm !

Chiquita !

Près des anges aveugles au coin de ta rue

Y a l’homme en gris qui dit rien

Y r’garde les néons qui réchauffent les statues

Des philosophes aux yeux peints

Derrière l'église y guette un air d’harmonium

Dans sa valise y cache un vieux métronome

La pauvre Elise lui dit «C'est tout c’que tu m’donnes ?»

Et y a personne ici pour lui dire son ch’min

Alors y m’demande si c’est encore loin

L’hôtel de la déroute

Et moi mystérieusement je lui réponds

«Tu sais le prix qu'ça coûte ?»

Y a les cloches de la Mission qui résonnent dans ton cinéma

Tu maudis tes passions, tu dis qu’on change rien tant qu’on se change pas

Quand je t'écoute, j’entends que des mots d’ordre

Quand je te touche, tu dis «Pas de désordre»

Quand je dis «J'ai pas d’camp», tu veux me mordre

T’as jamais pu accepter mon chaos

Tu prétends qu' j’arriverai bien avant toi

A l’hôtel de la déroute

Moi j’sais pas très bien c’que ça pourra foutre

D’toujours payer l’prix qu'ça coûte

De karavaan van deugd-douches is net gestopt voor een drankje

Voor de paal riepen de profeten "Verbrand alle standaarden"

Met de woorden die ze tegen me zeiden zonder het te begrijpen

We hebben er een vloer van gemaakt om op te liggen

En ik die daar was gekomen om ze te horen

Ik begreep dat het laat was, ik ging naar huis

Maar de loodgieters hadden net mijn kamer opgesloten

In het hotel van de route

En het is de duivel zelf die me kwam leren

Om de prijs te betalen die het kost

Oh Chiquita

Hmmm!

Chiquita

laat me in je armen slapen

Er zijn poppen van de apocalyps

Wie wilde me te veel eclipsen laten zien

En ik heb het koud

Chiquita

Hmmm!

Chiquita !

Bij de blinde engelen op de hoek van je straat

Daar is de man in het grijs die niets zegt

Kijk naar de neonlichten die de beelden opwarmen

filosofen met geschilderde ogen

Achter de kerk hangt een sfeer van harmonium

In zijn koffer verbergt een oude metronoom

Arme Elise zegt: "Is dat alles wat je me geeft?"

En er is hier niemand om haar de weg te wijzen

Dus hij vraagt ​​me of het nog ver is

Het Rout Hotel

En ik antwoord hem op mysterieuze wijze

"Weet je hoeveel het kost?"

Er luiden de missieklokken in je bioscoop

Je vervloekt je passies, je zegt dat we niet veranderen totdat we onszelf veranderen

Als ik naar je luister, hoor ik alleen wachtwoorden

Als ik je aanraak, zeg je "Geen rommel"

Als ik zeg "Ik heb geen kamp", wil je me bijten

Je zou mijn chaos nooit kunnen accepteren

U beweert dat ik er lang voor u zal zijn

In het hotel van de route

Ik, ik weet niet zo goed wat het kan schelen

Om altijd de prijs te betalen die het kost