La cité fantôme - Jean-Patrick Capdevielle

Y avait plus que nous dans la nuit

Pour dire que tout est permis

Pendant que la radio crachait ses chevrotines

On n’avait plus d’espoir

On s'était trouvé dans le noir

Monsieur Durand pouvait brader ses combines

En dessous des néons qui pleurent

On n’allait pas demander l’heure

Au tambour-major de l’Armée du Salut

Le long du trottoir d’en face

Les sirènes aux lèvres lasses

Nous retrouvaient tous les souvenirs

Qu’on avait jamais perdus

Mais juste au bord de la cité fantôme

Quand j’ai plus rien eu à boire

T’es pas venue me faire l’aumône

Oui, juste au bord de la cité fantôme

Quand j’ai perdu la mémoire

T’es sortie d’un royaume

Et juste au bord de la cité fantôme

Quand j’ai plus rien eu à croire

T’as repeint les icônes

Est-ce que tu descends de ton trône maintenant

Pour le seul plaisir d’y remonter?

Est-ce que tu comprends que je manque un peu de temps

Pour pouvoir t'écouter?

On a brûlé nos mirages

Et même le ciel pleurait de rage

On entendait les larmes couler dans les rues

Sur le radeau de la Méduse

Avec les marins qui s’usent

On comptait les étoiles au front des pendus

La lune était bien trop pleine

Tous les fous brisaient leurs chaînes

On les regardait sauter du pont suspendu

Quand le vent nous crachait ses doutes

On répondait «Qui t'écoute ?»

On ne savait même pas que les trains

Du soir s'étaient tous perdus

Mais juste au bord de la cité fantôme

Quand j’ai plus rien eu à boire

T’es pas venue me faire l’aumône

Oui, juste au bord de la cité fantôme

Quand j’ai perdu la mémoire

T’es sortie d’un royaume

Et juste au bord de la cité fantôme

Quand j’ai plus rien eu à croire

T’as repeint les icônes

Est-ce que tu descends de ton trône maintenant

Pour le seul plaisir d’y remonter?

Est-ce que tu comprends que je manque un peu de temps

Pour pouvoir t'écouter?

Sur les toits, le jour qui grince

A dit que mes chances étaient minces

Toi, t’as revendu mes soupirs

A tous les pantins perdus

Mais juste au bord de la cité fantôme

Quand j’ai plus rien eu à boire

T’es pas venue me faire l’aumône

Oui, juste au bord de la cité fantôme

Quand j’ai perdu la mémoire

T’es sortie d’un royaume

Et juste au bord de la cité fantôme

Quand j’ai plus rien eu à croire

T’as repeint les icônes

Er was meer dan wij in de nacht

Om te zeggen dat alles is toegestaan

Terwijl de radio zijn hagel uitspuugt

We hadden geen hoop meer

We bevonden ons in het donker

Meneer Durand kan zijn trucs verkopen

Onder de huilende neonlichten

We waren niet van plan om de tijd te vragen

Op de tamboer-majoor van het Leger des Heils

Langs het trottoir tegenover

De vermoeide sirenes

We hebben alle herinneringen gevonden

Die we nooit hadden verloren

Maar direct aan de rand van de spookstad

Toen ik niets meer te drinken had

Je bent niet gekomen om me een aalmoes te geven

Ja, direct aan de rand van de spookstad

Toen ik mijn geheugen verloor

Je kwam uit een koninkrijk

En direct aan de rand van de spookstad

Toen ik niets meer te geloven had

Je hebt de pictogrammen opnieuw geverfd

Kom je nu van je troon

Alleen maar om daar terug te komen?

Begrijp je dat ik bijna geen tijd meer heb?

Om naar jou te kunnen luisteren?

We hebben onze luchtspiegelingen verbrand

En zelfs de lucht huilde van woede

Je kon de tranen horen stromen in de straten

Op het vlot van de Medusa

Met zeilers die verslijten

Sterren werden geteld op de voorhoofden van de opgehangen

De maan was veel te vol

Alle dwazen braken hun ketenen

We hebben ze van de hangbrug zien springen

Wanneer de wind zijn twijfels uitspuwt

We antwoordden: "Wie luistert er naar je?"

We wisten niet eens dat treinen

In de avond waren allemaal verloren

Maar direct aan de rand van de spookstad

Toen ik niets meer te drinken had

Je bent niet gekomen om me een aalmoes te geven

Ja, direct aan de rand van de spookstad

Toen ik mijn geheugen verloor

Je kwam uit een koninkrijk

En direct aan de rand van de spookstad

Toen ik niets meer te geloven had

Je hebt de pictogrammen opnieuw geverfd

Kom je nu van je troon

Alleen maar om daar terug te komen?

Begrijp je dat ik bijna geen tijd meer heb?

Om naar jou te kunnen luisteren?

Op de daken, de krakende dag

Zei dat mijn kansen klein waren

Jij, je verkocht mijn zuchten

Aan alle verloren poppen

Maar direct aan de rand van de spookstad

Toen ik niets meer te drinken had

Je bent niet gekomen om me een aalmoes te geven

Ja, direct aan de rand van de spookstad

Toen ik mijn geheugen verloor

Je kwam uit een koninkrijk

En direct aan de rand van de spookstad

Toen ik niets meer te geloven had

Je hebt de pictogrammen opnieuw geverfd