Father - Janice Prix

Sitting in my room, waiting for the call

I’ve been waiting here for days, hiding in this cold dark winter

I’m sitting in my room, but should I be by your side?

She told me you were fine, but I heard in her voice she lied

Cause I can’t go to the moon and back

I don’t know if I should go back

Sitting in my seat, soon I’ll be by your side

I’m drinking way too fast

Am I gonna be there in time?

Thinking of the years, all the tears I should’ve shared with you

Always far apart, always too scared to make that call

Cause I can’t go to the moon and back

I don’t know if I’ll ever say

I do love you, but I don’t think that’s an easy thing to say

But if I don’t say it now, it might never be said at all

Cause I can’t go to the moon and back

Thinking of the years, thinking of the fears

Making dreams out on the run

Thinking of the squares, thinking of downstairs

Locking us inside the room

Thinking of the words that you never heard

Things we should’ve said and done

Feeling every turn, crash and then we burn

Dreaming of forgiving you

I can’t go to the moon and back

I can’t say that I want you back

I do love you, but I don’t think that’s an easy thing to say

But if I don’t say it now, it might never be said at all

Cause I can’t go to the moon and back

Zittend in mijn kamer, wachtend op het telefoontje

Ik wacht hier al dagen, verstopt in deze koude donkere winter

Ik zit in mijn kamer, maar moet ik bij je zijn?

Ze vertelde me dat je in orde was, maar ik hoorde in haar stem dat ze loog

Want ik kan niet naar de maan en terug

Ik weet niet of ik terug moet gaan

Zittend in mijn stoel, binnenkort sta ik aan je zijde

Ik drink veel te snel

Zal ik er op tijd zijn?

Denkend aan de jaren, alle tranen die ik met je had moeten delen

Altijd ver uit elkaar, altijd te bang om te bellen

Want ik kan niet naar de maan en terug

Ik weet niet of ik het ooit zal zeggen

Ik hou van je, maar ik denk niet dat dat gemakkelijk is om te zeggen

Maar als ik het nu niet zeg, wordt het misschien helemaal niet gezegd

Want ik kan niet naar de maan en terug

Denkend aan de jaren, denkend aan de angsten

Dromen maken op de vlucht

Denkend aan de pleinen, denkend aan beneden

Ons opsluiten in de kamer

Denkend aan de woorden die je nog nooit hebt gehoord

Dingen die we hadden moeten zeggen en doen

Elke bocht voelen, crashen en dan branden we

Dromen van jou te vergeven

Ik kan niet naar de maan en terug

Ik kan niet zeggen dat ik je terug wil

Ik hou van je, maar ik denk niet dat dat gemakkelijk is om te zeggen

Maar als ik het nu niet zeg, wordt het misschien helemaal niet gezegd

Want ik kan niet naar de maan en terug