Ghosttrack - Jan Blomqvist

Haunting the romantics and tainting our time.

From where’d they come?

Why do we have fixed ideas of love eh?

On your eyes they whisper,

telling what to see

Telling you know me

But is it me you say you see now?

Can you really live with none, and see without expectation?

Would it be any fun, love without expectation?

Can you really see me?

Do you even want to?

Illusions they are lovely, being in control, hearing what you want reading into

people what you want to

Your mind speaks in whispers, always filtering.

But where are you?

You know?

and are you sure you think you know?

Can there be life with none,

pervasive expectations?

But if you’re happy it’s not always from satisfying expectations

And like ghosts they wait living in my shadows, they’re definitely all me.

No I can’t see them, I can only meet them when I wake to the feel

Like killing your lover.

and feeding all the illusions instead

And just ignoring the others because i don’t want that piece to be dead

But I know cold is the breathing of the ghost with the golden blood veins

A creeping numbness is killing like a frost on a December day

Cool my feet but I won’t run, cause I can’t cheat expectation.

Can there be

life with none, pervasive expectations?

Would it be any fun love without expectations?

They scarred my thoughts to cover lies, grey as the color of my eyes

And like ghosts who haunt, come out of the shadows, they are definitely all me

I invite them in and prepare some coffee and I ask them from where they come

Now here they appear and now here they are absent, my definite family

Spin around my head and abduct my mind, but they’re definitely all me

De romantici achtervolgen en onze tijd bederven.

Waar kwamen ze vandaan?

Waarom hebben we vaste ideeën over liefde, hè?

In je ogen fluisteren ze,

vertellen wat je moet zien

Vertellen dat je mij kent

Maar ben ik het die je zegt dat je het nu ziet?

Kun je werkelijk met niemand leven en zonder verwachting zien?

Zou het leuk zijn, liefde zonder verwachting?

Kun je me echt zien?

Wil je dat zelfs?

Illusies ze zijn mooi, de controle hebben, horen waar je in wilt lezen

mensen wat je wilt

Je geest spreekt fluisterend, altijd filterend.

Maar waar ben je?

Je weet wel?

en weet je zeker dat je denkt dat je het weet?

Kan er leven zijn zonder,

doordringende verwachtingen?

Maar als je blij bent, komt dat niet altijd voort uit het voldoen aan de verwachtingen

En als geesten wachten ze terwijl ze in mijn schaduw leven, ze zijn absoluut allemaal mij.

Nee, ik kan ze niet zien, ik kan ze alleen ontmoeten als ik wakker word met het gevoel

Zoals het vermoorden van je geliefde.

en in plaats daarvan alle illusies voeden

En negeer gewoon de anderen omdat ik niet wil dat dat stuk dood is

Maar ik weet dat kou de ademhaling is van de geest met de gouden bloedaders

Een griezelige gevoelloosheid is dodelijk als een vorst op een decemberdag

Koel mijn voeten, maar ik zal niet rennen, want ik kan de verwachting niet bedriegen.

Kan er zijn?

leven zonder, alomtegenwoordige verwachtingen?

Zou het een leuke liefde zijn zonder verwachtingen?

Ze maakten littekens in mijn gedachten om leugens te verbergen, grijs als de kleur van mijn ogen

En net als geesten die rondspoken, uit de schaduw komen, zijn ze absoluut allemaal ik

Ik nodig ze uit om binnen te komen, zet koffie en ik vraag ze waar ze vandaan komen

Nu verschijnen ze hier en nu zijn ze afwezig, mijn vaste familie

Draai rond mijn hoofd en ontvoer mijn geest, maar ze zijn absoluut allemaal van mij