War Is Kind - Jakob Dylan

Mother, you saw my eyes

On the Fourth of July

Under a banner of Roman candles

Mother, war is kind

Like hell, but I am fine

Brother, have you gone west?

You followed through once yet?

You are still younger, how dare you forget

Brother, war is best

In the morning, when you’ve had rest

Like a lost dog between houses

In the unknown open country

You line up at dawn to see who’s missing

My age is a metaphor

That only speaks of everything before

Daughter, you wear my name

Those are my eyes, keep 'em raised

I may have scars but I give more than I take

Daughter, war is safe

Where you are far away

Now, lover, are you gone?

My heart has taken too much on

One octave lower than thunder, it drums

Lover, war is done

In more ways than just one

Like a lost dog between houses

In the unknown open country

Like an outlaw, now, standing at the foot of infinity

The sun is wild, and just in front of me

Moeder, je hebt mijn ogen gezien

Op 4 juli

Onder een banner van Romeinse kaarsen

Moeder, oorlog is vriendelijk

Als een hel, maar het gaat goed met me

Broeder, ben je naar het westen gegaan?

Heb je het al een keer gevolgd?

Je bent nog jonger, hoe durf je het te vergeten

Broeder, oorlog is het beste

In de ochtend, als je hebt uitgeslapen

Als een verloren hond tussen huizen

In het onbekende open land

Je staat bij zonsopgang in de rij om te zien wie er ontbreekt

Mijn leeftijd is een metafoor

Dat spreekt alleen van alles voordat

Dochter, je draagt ​​mijn naam

Dat zijn mijn ogen, houd ze omhoog

Ik heb misschien littekens, maar ik geef meer dan ik neem

Dochter, oorlog is veilig

Waar je ver weg bent

Nu, geliefde, ben je weg?

Mijn hart heeft te veel op zich genomen

Een octaaf lager dan de donder, het drumt

Geliefde, de oorlog is voorbij

Op meer dan één manier

Als een verloren hond tussen huizen

In het onbekende open land

Als een outlaw, nu, staande aan de voet van de oneindigheid

De zon is wild, en vlak voor me