Standing Eight Count - Jakob Dylan

In which direction are we going?

How many runaways are we stowing?

Over the black sea with your arms around me

In whose honor have we gone missing?

I am too hungry to imagine

A different ending to this famine

In the building chaos of calendars and clocks

I missed a mark somewhere and I got us lost

It’s a standing eight count

Out on the darker shore less waters

Comrade do you think we’ll go under?

On which horizon is my lover waking up?

You pass this bottle and then I think too much

I lean your body up against me

And make believe that you still want me

The swell of white caps and a silver streak of light

Here on the bowline we pay dearly for our size

It’s a standing eight count

Lessons will come, wisdom will wait

Whatever it does, it’s too late

What good are we now?

Our backs on the ground

Our faces both bloodied and bowed

When we oughta know better by now

The flat and troubled, shapeless earth

It stretches further then you’ve heard

There’s no love like our love

And none older, none as cursed

You hurt the ones you love

And we couldn’t do much worse

How many fingers am I showing?

How many tears are you withholding?

There’s beads of sweat pouring in our eyes

If it were blood, we wouldn’t know it

It’s a stand, it’s standing eight count

In welke richting gaan we?

Hoeveel weglopers bergen we op?

Over de zwarte zee met je armen om me heen

Ter ere van wie zijn we vermist?

Ik heb te hongerig om het me voor te stellen

Een ander einde aan deze hongersnood

In de bouwchaos van kalenders en klokken

Ik heb ergens een markering gemist en daardoor zijn we de weg kwijt

Het is een staande acht tellen

Aan de donkere kust met minder water

Kameraad, denk je dat we ten onder gaan?

Aan welke horizon wordt mijn geliefde wakker?

Je geeft deze fles door en dan denk ik te veel na

Ik leun je lichaam tegen me aan

En doen geloven dat je me nog steeds wilt

De deining van witte kappen en een zilveren lichtstreep

Hier op de paalsteek betalen we duur voor onze maat

Het is een staande acht tellen

Lessen zullen komen, wijsheid zal wachten

Wat het ook doet, het is te laat

Waar zijn we nu goed voor?

Onze rug op de grond

Onze gezichten zowel bebloed als gebogen

Wanneer we nu beter zouden moeten weten

De platte en onrustige, vormeloze aarde

Het gaat verder dan je hebt gehoord

Er is geen liefde zoals onze liefde

En niemand ouder, niemand als vervloekt

Je doet degenen van wie je houdt pijn

En we konden niet veel slechter doen

Hoeveel vingers laat ik zien?

Hoeveel tranen houd je in?

Er stromen zweetdruppels in onze ogen

Als het bloed was, zouden we het niet weten

Het is een stand, het staat acht tellen