El Baile - Izal

Llega el fin de los finales

Llamas brillan en el cielo

Saltaremos por los aires bajo columnas de fuego

24 horas nos quedan

Ya importan menos las penas que antes nos dolían tanto

Y mientras la gente cuerda grita, llora, sufre y niega

A los locos nos verán bailando

Nuestra casa se ha llenado con amigos de hace años

Hemos puesto las canciones que siempre dijeron tanto

Y mientras todo se derrumba

A los locos nos verán bailando

Y ahora sentimos tan lejos los antiguos miedos

Ahora que no queda tiempo aparecen nuevos:

El miedo de que nadie nos pida un adiós

Y que no toquen mis manos de nuevo

Y que no mueva mis pies en el suelo

Bailando hasta que todo acabe

Ya no importa lo que digan y menos lo que callen

Que nos miren, que sientan, que rían, que se unan al baile

Bienvenidos a la última fiesta del 'No somos nadie'

Chocan nubes contra el suelo sobre Santos y profanos

Antes ni se conocían, ahora se dan de la mano

Se despiertan las pasiones, ya no esconden sus encantos

Se pervierten las barreras, ya no asustan los abrazos

Y en la oscuridad de un patio dos extraños que se han encontrado

Si me lo pides por favor estaré encantado

No me imagino algo mejor a que sean tus labios aquellos que me digan adiós

Y que nos queden pequeños los cuerpos y gastar lo que nos queda de tiempo

Bailando hasta que todo acabe

Ya no importa lo que digan y menos lo que callen

Que nos miren, que sientan, que rían, que se unan al baile

Bienvenidos a la última fiesta del 'No somos nadie'

Bailando hasta que todo acabe

Ya no importa lo que digan y menos lo que callen

Ya nos miran, ya sienten, ya ríen, ya se unen al baile

Bienvenidos a la última fiesta del 'No somos nadie'

Het einde van de eindes is gekomen

Vlammen schijnen in de lucht

We springen door de lucht onder vuurkolommen

Nog 24 uur

Het verdriet dat ons eerst zoveel pijn deed, doet er minder toe

En terwijl de verstandige mensen schreeuwen, huilen, lijden en ontkennen

Wij gekke mensen zullen ons zien dansen

Ons huis is gevuld met vrienden van jaren geleden

We hebben de liedjes gezet die altijd zoveel zeiden

En terwijl alles instort

Wij gekke mensen zullen ons zien dansen

En nu voelen we de oude angsten zo ver weg

Nu er geen tijd meer is, verschijnen er nieuwe:

De angst dat niemand ons om afscheid zal vragen

En raak mijn handen niet meer aan

En beweeg mijn voeten niet op de grond

Dansen tot het allemaal voorbij is

Het maakt niet meer uit wat ze zeggen en nog minder wat ze zwijgen

Laat ze naar ons kijken, laat ze voelen, laat ze lachen, laat ze meedansen

Welkom bij het laatste feest van 'We are Nobody'

Wolken vallen op de grond boven heiligen en profaan

Voordat ze elkaar niet eens kenden, houden ze elkaars hand vast

Passies worden gewekt, ze verbergen hun charmes niet langer

Barrières zijn pervers, knuffels zijn niet langer eng

En in de duisternis van een binnenplaats twee vreemden die elkaar hebben ontmoet

Als je het mij vraagt, zal ik blij zijn

Ik kan me niets beters voorstellen dan dat je lippen afscheid van me nemen

En dat onze lichamen klein zijn en besteden wat we aan tijd over hebben

Dansen tot het allemaal voorbij is

Het maakt niet meer uit wat ze zeggen en nog minder wat ze zwijgen

Laat ze naar ons kijken, laat ze voelen, laat ze lachen, laat ze meedansen

Welkom bij het laatste feest van 'We are Nobody'

Dansen tot het allemaal voorbij is

Het maakt niet meer uit wat ze zeggen en nog minder wat ze zwijgen

Ze kijken ons al aan, ze voelen al, ze lachen al, ze doen al mee met de dans

Welkom bij het laatste feest van 'We are Nobody'