Past Tense - Intronaut

It grows in our garden

Of dispair

Born oceans away

As old as time, and still among us

Unraveled from the inside

We forgive, and then we forget

With all that we can’t see, knowing is believing…

And nobody wants to know

Any port will do

Valley of smoke seen up ahead

Storm is on the way

Het groeit in onze tuin

van wanhoop

Oceanen weg geboren

Zo oud als de tijd, en nog steeds onder ons

Van binnenuit ontrafeld

We vergeven, en dan vergeten we

Met alles wat we niet kunnen zien, is weten geloven...

En niemand wil het weten

Elke poort is voldoende

Vallei van de rook vooruit gezien

Storm is onderweg