Medan vi sov - [ingenting]

Somliga går

Skyndar sig härifrån

Jag väntar vid telefon

Men åren bara går

Alla människor har

Drömmar om att ge sig av

Du ville stanna men den här stan

Var mer än du klarade av

Du trodde jag kunde se att du var så ensam

Att du var så ensam då

Du trodde jag kunde se att du var så liten

Att du var så liten då

Och medan jag sov

Gick solen upp över Rålambshov

Och på Västerbron där jag går

Ser jag dina fotspår

Och om jag skriver en sång

Om hur jag kan förstå

Men att jag saknar dig här ändå

Hör du av dig då?

Du trodde jag kunde se att du var så ensam

Att du var så ensam då

Du trodde jag kunde se att du var så ledsen

Att du var så ledsen då

Du trodde jag kunde se att du var så ensam

Att du var så ensam då

Du trodde jag kunde se att du var så liten

Att du var så liten då

Du trodde jag kunde se att du var så ledsen

Att du var så ledsen då

Åh

Du trodde jag kunde se att du var så ensam

Och du var så ensam då

Sommigen gaan

Haast je hier weg

Ik wacht bij de telefoon

Maar de jaren vliegen gewoon voorbij

Alle mensen hebben

Dromen van vertrekken

Je wilde alleen in deze stad blijven

Wees meer dan je aankan

Je dacht dat ik kon zien dat je zo eenzaam was

Dat je toen zo eenzaam was

Je dacht dat ik kon zien dat je zo klein was

Dat je toen zo klein was

En terwijl ik sliep

Is de zon opgekomen boven Rålambshov

En op Västerbron waar ik loop

Ik zie je voetafdrukken

En als ik een liedje schrijf

Over hoe ik het kan begrijpen

Maar dat ik je hier nog steeds mis

Hoor je dan van me?

Je dacht dat ik kon zien dat je zo eenzaam was

Dat je toen zo eenzaam was

Je dacht dat ik kon zien dat je zo verdrietig was

Dat je toen zo verdrietig was

Je dacht dat ik kon zien dat je zo eenzaam was

Dat je toen zo eenzaam was

Je dacht dat ik kon zien dat je zo klein was

Dat je toen zo klein was

Je dacht dat ik kon zien dat je zo verdrietig was

Dat je toen zo verdrietig was

Oh

Je dacht dat ik kon zien dat je zo eenzaam was

En je was toen zo eenzaam