Marilyn - Indochine

Embrasser le garçon

Sur la bouche

Et puis se mouiller

L’emmener dans le fond

Du couloir

Et puis se brûler

Être blanc être pâle

Se rechercher la vie

Se faire mal

En se disant que juste après

Juste après

On ne le regrettera

Sûrement pas

Juste après

Moi je veux vivre

Vivre

Vivre

Un peu plus fort

Embrasser la fille

Sur les lèvres

Et puis décider

Descendre pas à pas

En bas de l’escalier

Encore plus bas

Ne pas savoir qui l’on va

Trouver dans le fond

Ce qu’est la vie ce que j’en sais

Ce qu’il faut croire

Moi je veux vivre

Vivre

Vivre

Encore plus fort

Moi je veux vivre

Vivre

Vivre

Un peu plus fort

Et puis se sacrifier

Et puis se crucifier

Sans hommage

Et puis rester cachés

Les corps écartés

Sans espoir

S’abandonner

Ne plus jamais s’en déplaire

Juste en fermant les yeux

S’imaginer ses dieux

Nous on veut vivre

Vivre

Vivre

Encore plus fort

Encore un peu…

kus de jongen

op de mond

En dan nat worden

Breng haar naar de bodem

Vanuit de hal

En dan verbrand worden

Wit zijn om bleek te zijn

Op zoek naar leven

Zichzelf pijn doen

Direct daarna denkend

net na

We zullen er geen spijt van krijgen

Natuurlijk niet

net na

ik wil leven

Leven

Leven

Een beetje sterker

kus het meisje

Op de lippen

En dan beslissen

Stap voor stap afdalen

De trap af

zelfs lager

Niet weten wie je gaat

Zoek op de achtergrond

Wat is het leven wat ik weet?

Wat te geloven?

ik wil leven

Leven

Leven

Nog sterker

ik wil leven

Leven

Leven

Een beetje sterker

En dan offeren

En dan zichzelf kruisigen

zonder eerbetoon

En blijf dan verborgen

De lichamen gescheiden

Hopeloos

overgeven

Nooit meer boos zijn

Gewoon door je ogen te sluiten

Stel je je goden voor

We willen leven

Leven

Leven

Nog sterker

Een beetje meer…