Black ouverture - Indochine

Nos maitres sont morts, nous sommes seuls

Notre génération n’est plus une génération

Ceux qui restent, le rebut et le ???

d’une génération qui promettait hélas

Plus qu’une autre

Tout au monde est désaxé

Et nous, enfants gâtes emmenés pour le plaisir du soir

La douceur des vagues, le crépuscule qui font les contours

Nous rôtissent en plein apocalypse

???

et tout ce qui meurt

Voila pourquoi, sans doute, tous nos amis sont morts

Notre faute est d’y survivre

Onze meesters zijn dood, we zijn alleen

Onze generatie is niet langer een generatie

Degenen die overblijven, het schroot en de ???

van een generatie die helaas beloofde

Meer dan een ander

Iedereen is gek

En we hebben kinderen verwend die zijn meegenomen voor avondplezier

De zachtheid van de golven, de schemering die omlijnt

Rooster ons midden in de apocalyps

???

en alles wat sterft

Dit is de reden waarom, zonder twijfel, al onze vrienden dood zijn

Onze fout is om het te overleven